تاریخ انتشار : 26 اسفند 1395 حتما شما هم تو مسافرت های مختلف داخل ایران ، یه سری افراد رو دیدین که کنار خیابون وایستادن و تو دست شون یه پلاکارده که نوشته : ” ویلا اجاره ” یا یه چیزی تو همین مایه ها . آدم واقعا نمی دونه که به کدوم یک از اینا باید اعتماد کنه ، آیا خونه ای که می خواین بگیرین ، حم

تاریخ انتشار : 13 اسفند 1395 اتصال هارد اکسترنال به گوشی و تبلت یکی از اون چیزایی که خیلیا درگیرشن و توی اینترنت هم راه و روش درست درمونی واسش وجود نداره . توی این پست من به طور کامل طریقه اتصال هارد اکسترنال به گوشی و تبلت اندرویدی رو بهتون میگم . برای اتصال هارد به آیفون یه جورایی باید از ها

تاریخ انتشار : 16 اسفند 1395 سی پی یو های Kaby Lake اینتل ، هفتمین نسل از پردازنده های سری Core اینتل هستن . تو این پست می خوام درباره ویژگی ها و انواع سی پی یو در نسل هفتم اینتل صحبت کنم . با من همراه باشید .سی پی یو کیبی لیک kaby lakeتلفظ صحیح Kaby Lakeتا جایی که من گشتم ، اطلاعاتی در مورد ا

تاریخ انتشار : 25 اسفند 1395 اینفرارد گوشی ، چه عبارت آشنایی واسه دهه شصتیا ! الانو نگاه نکنید که 54 روش مختلف واسه انتقال فایل اومده ، یه زمانی بود حتی بلوتوث هم نبود و ما با اینفرارد ، اطلاعات رو از گوشی هامون انتقال میدادیم . چه مصیبت هایی کشیدیم بخدا ! اما خب خیلی چیزا رو هم تجربه کردیم .

تاریخ انتشار : 25 بهمن 1395 خب همونطور که می دونید ، با کابل HDMI می تونید به صورت همزمان صدا و تصویر رو انتقال بدید و با کابل اپتیکال هم فقط می تونید صدا رو منتقل کنید . حالا یه سوالی پیش میاد ؟ کدوم یکی از این کابل ها برای انتقال صدا مناسب ترن ؟فرق کابل اپتیکال و کابل HDMIشباهت کابل اپتیکال و کابل HDMIقبلا به طور مفصل در مورد کابل اپتیکال توضیح دادم پیشنهاد می کنم حتما بخونید . اما در حد تیتر بگم که کابل Optical یه کابل هستش که اطلاعات رو از طریق نور منتقل می کنه یعنی بر خلاف سایر سیم ها که از فلز مس ساخته شدن ، کابل اپتیکال از رشته های پلاستیکی ای ساخته شده که می تونن نور رو داخل خودشون به حرکت دربیارن . اون نور ، حاوی اطلاعات هست و بعدا تبدیل به جریان الکتریکی میشه . کابل HDMI با سیم مسی ساخته شده و اساس کارش زمین تا اسمون با کابل نوری فرق می کنه . شباهت کابل HDMI و کابل اپتیکال اینه که جفت شون می تونن صدای دیجیتال رو انتقال بدن . قبلا در پست سیگنال آنالوگ گفتم که صدا به طور طبیعی یه سیگنال آنالوگ هستش اما واسه اینکه بدون نویز و با سرعت و امنیت بیشتر منتقل بشه ، باید به سیگنا

تاریخ انتشار : 30 بهمن 1395 نصب سی پی یو روی مادربورد کامپیوتر از نظر سخت افزاری کار خیلی سختی نیست اما یه سری نکات هست که باید بدونید . یعنی اگر این نکات رو ندونید شاید موقع نصب سی پی یو و یا بعد از نصب پردازنده ، به مشکل بخورید پس با من همراه باشید .نصب سی پی یو در مادربوردسوکت مناسب سی پی یوهمونطور که قبلا بارها هم گفتم ، اینجوری نیس که شما هر سی پی یو ای رو که می خواید رو بردارید و جا بزنید توی سوکت مادربورد . هر سی پی یو ، چیپست و همینطور سوکت مخصوص به خودش رو داره . قبلا در مورد چیپست های اینتل و همینطور سوکت سی پی یو مفصل توضیح دادم پیشنهاد میکنم حتما حتما بخونید تا ذهنیت درستی داشته باشید . اما اینجا هم در حد تیتر میگم خدمتتون .ببینید ، اینتل هر یکی دو سال یه بار ، یه نسل جدید از پردازنده های خودش رو معرفی می کنه . مثل پردازنده های هزول ، پردازنده های برادول ، پردازنده های اسکای لیک و … داخل این نسل ها ، کلی پردازنده معرفی میشن . هر کدوم از این نسل ها ، با یه سوکت خاص می تونه هماهنگ بشه و مثل بچه آدم کار کنه ، وگرنه روی سوکت های دیگه اصلا جا نمی خوره که بخواد کار کنه . هر

تاریخ انتشار : 16 بهمن 1395 ووفر و ساب ووفر دو تا اسپیکرن که توی سیستم های صوتی زیاد استفاده میشن مخصوصا ساب ووفر ، اما آیا تا حالا به تفاوت این دو تا فکر کردین ؟ تو این پست می خوام مختصر و مفید درباره فرق ساب ووفر و ووفر توضیح بدم . پس با من همراه باشین . علت وجود اسپیکر های مختلف صدا ، فرکانس داره ، حتما شنیدین که میگن صدای فرکانس بالا و فرکانس پایین اما یعنی چی ؟ ببینید ، موقعی که شما با دهن تون یه صدایی در میارید در واقع دارید هوای اطراف دهن تون رو جابجا میکنید ، این جابجایی هوا تولید صدا می کنه . حالا هرچی این لرزش صدا بیشتر باشه ، فرکانس صدا بیشتره یعنی در یه بازه زمانی مشخص ( مثلا یک ثانیه ) تعداد دفعات بیشتری می تونه هوای اطراف رو بلرزونه . صدای فرکانس پایین دقیقا برعکس این چیزیه که گفتم . مثلا صدای کلفت و بم ، فرکانس پایینی داره و صدای جیغ و زیر ، فرکانس بالا . حالا واسه اینکه ما بتونیم صداهای مختلف رو توسط سیستم های صوتی بشنویم ، باید اسپیکر هایی باشن که بتونن انواع صدا ها رو با فرکانس های مختلف تولید کنن و به گوش ما برسونن . مثلا سیستم صوتی خونه تون رو در نظر بگیرید ، شما

تاریخ انتشار : 18 بهمن 1395 سلام دوستان این قسمت سوم برنامه پرسش و پاسخ مربوط به دوره آموزش زبان انگلیسی هست . تو این فایل صوتی میخوام به چنتا از مهم ترین مواردی که در این چند روز اخیر مطرح کرده بودین پاسخ بدم . حتما به نکاتی که عرض کردم با دقت گوش کنید ! دانلود فایل صوتی پرسش و پاسخ دوره آموزش زبان انگلیسی – قسمت 3 http://www.elmefarda.com/wp-content/uploads/2017/02/Question-and-Answer-3-English-Course-Ebrahim-Darvish-elmefarda.mp3 پادکست پاسخ به سوال های مهم زبان آموزان علم فردا – قسمت 3 دوستان قبلا چند بار عرض کردم بازم یادآوری میکنم : 1- لطفا به هیچ وجه سوال های مربوط به تکنولوژی رو از طریق آیدی EbrahimDarvish مطرح نکنید ! 2- این آیدی برای چت کردن نیست ! پس لطفا هی پیام ندین الو… داداش…. چرا جواب نمیدی…؟! 3- اگر سوالی درباره آموزش های منتشر شده دارید ، لطفا تو پست مربوط به اون آموزش کامنت کنید و تو تلگرام پیام ندین ! 4- حتما پیام هاتون رو به صورت Voice ارسال بفرمایید چون خوندن این همه پیام واقعا کار سختیه . ممنون از درک تون اگه میخواید یه بار برای همیشه زبون انگلیسی رو یاد

تاریخ انتشار : 18 بهمن 1395 افرادی که رشته های فنی خوندن ، احتمال خیلی زیاد می دونن که قانون اهم چیه و کجا استفاده میشه اما یه چیزی ؟ مگه جریان الکتریکی نمیشه Current ؟ مگه واحد جریان الکتریکی نمیشه آمپر ( اَمپیر ) Ampere ؟ پس جریان رو یا باید با حرف C نشون بدن یا با حرف A اما با حرف I نشون میدن ! قانون اهم میگه جریان مساوی است با مقدار ولتاژ تقسیم بر مقدار مقاومت . یعنی I = V / R . حالا این حرف I از کجا اومده و مخفف چیه ؟ حرف I در قانون اهم چرا در قانون اهم از حرف I استفاده میشه ؟ حرف i تو قانون اهم مخفف واژه Intensity هستش . معنی intensity یعنی شدت . current intensity یعنی شدت جریان ! که به مرور زمان کوتاه شده و همون Intensity رو استفاده میکنن . پس تو قانون اهم منظورشون از حرف i در واقع شدت جریان الکتریکیه . جالبه بدونید که این حرف i ریشه فرانسوی داره . عبارت intensité de courant در زبان فرانسوی یعنی شدت جریان . اولین بار آقای André-Marie Ampère فیزیکدان و ریاضیدان فرانسوی در فرمول های خودش در سال 1820 از حرف i استفاده کرده . واحد جریان یعنی آمپر ( Ampere ) به احترام ایشون گذاشت

تاریخ انتشار : 08 دی 1395 اگه واسه اولین بار بخواین از دسته پلی استیشن 4 استفاده کنید ، یا یه دسته جدید بخرید و وصل کنید ، باید دسته رو با دستگاه PS4 سینک کنید . سینک کردن یعنی اینکه پلی استیشن 4 ، دسته رو بشناسه و مثلا بدونه که این دسته الان دسته یک هست یا دسته دو . اتصال دسته کنترلر به پلی استیشن 4 با کابل اتصال دسته PS4 از طریق کابل قبلا اتصال دسته به اکس باکس وان رو گفتم الانم واسه PS4 رو میگم . خیلی سادس . فقط کافیه دسته رو از طریق کابل USB به پلی استیشن 4 وصل کنید . این کابل یه سرش کانکتور USB معمولی داره که به PS4 می خوره و یه سر دیگش هم کانکتور Micro USB هست که به دسته پلی استیشن 4 می خوره . به محض اینکه کابل رو وصل کنید ، دستگاه ، کنترلر رو می شناسه و سینک میشه . بعد از سینک شدن دیگه می تونید کابل رو از دسته جدا کنید و به صورت وایرلس بازی کنید . دسته تا آخرالزمان سینک می مونه . اتصال دسته کنترلر به پلی استیشن 4 از طریق بلوتوث شاید خیلیا طریقه اتصال دسته به PS4 رو از طریق کابل بلد باشن ( منظورم سینک کردن بود ) اما می دونم که خیلیا نمی دونن که به صورت وایرلس هم میشه دسته رو

تاریخ انتشار : 09 دی 1395 اگه به مشخصات فنی لپ تاپ ها نگاه کنید ، می بینید که در قسمت هارد نوشته شده هارد 1 ترابایت + 8 گیگ SSD . به این نوع حافظه ها میگن حافظه های هایبریدی یا دوگانه . قبلا به طور مفصل در مورد حافظه هایبریدی در لپ تاپ صحبت کردم اما امروز می خوام خیلی کوتاه بگم که آیا میشه روی قسمت SSD حافظه های هایبریدی ، ویندوز یا نرم افزار نصب کرد ؟ پس حتما ویدیوی کوتاه زیر رو ببینید : برای دانلود ویدیو ، روی لینک زیر راست کلیک کنید و گزینه Save As رو بزنید . دانلود ویدیو وظیفه قسمت SSD حافظه هایبریدی قسمت SSD حافظه هایبریدی به چه دردی می خوره ؟ ببینید ، به طور کلی دو مدل حافظه هایبریدی وجود داره . یکی اینه که یه هارد HDD و یه حافظه SSD به طور جداگونه روی لپ تاپ یا کامپیوتر رومیزی تون داشته باشید تو این حالت می تونید ویندوز یا نرم افزار رو روی قسمت SSD نصب کنید ، یکی هم اینه که یه حافظه SSHD داشته باشید . SSHD مخفف Solid State Hybrid Drive هست . حافظه های SSHD ترکیبی از HDD و SSD هستن به این شکل که هم حافظه HDD و هم حافظه SSD داخل یه قاب طراحی میشن . حالا نکته مهمی که خیلیا نمی د

تاریخ انتشار : 03 دی 1395 یادمه خدمت که بودم یه شبی بود که همه سربازا رو با تیر و تفنگ و بمب و موشک از خواب بیدار می کردن و می بردن تو محوطه و بقیه ماجرا … ما رو به صف کردن یکی از فرمانده ها بغل گوش من دقیقا 5 سانتی گوشم یه گلوله از اسلحه کلاشینکف شلیک کرد بخدا قسم هنوز صداش تو گوشمه ( قضیه واسه 7 سال پیشه ) چنان صدایی کرد خداوکیلی تا 5 دقیقه هیچی نمیشنیدم . این خاطره رو گفتم که بگم خدا پدر مادر سازنده صدا خفه کن رو بیامرزه واقعا … حالا از این حرفا بگذریم چه چیزی باعث میشه صدای به این بلندی انقدر کم بشه ؟ مگه صدا خفه کن چکار می کنه ؟ صدا خفه کن اسلحه طرز کار صدا خفه کن اسلحه شاید فکر کنید صدا خفه کن یه مکانیزم خیلی پیچیده داره اما اساس کار صدا خفه کن خیلی سادس ! فرض کنید یه بادکنک رو باد کردید ، اگه یه سوزن رو بهش بزنید با صدای خیلی وحشتناکی بادکنک می ترکه اما اگه دهانه بادکنک رو جوری بگیرید که باد به تدریج ازش خارج شه با صدای خیلی خیلی کمتری باد بادکنک خالی میشه . صدا خفه کن هم تقریبا طبق همین تئوری کار می کنه . موقعی که گلوله شلیک میشه ، باروت پشت فشنگ منفجر میشه و یه گاز داغ شده

تاریخ انتشار : 29 فروردین 1395

اگه توی گوشیتون کلکسیون آهنگ دارید ، خیلی راحت می تونید گوشی تون رو به ضبط ماشین وصل کنید و صدای موسیقی رو از باند ماشین و با کیفیت خوب بشنوید . در ادامه روش های مختلف اتصال گوشی به ضبط ماشین رو گفتم .

اتصال گوشی به ضبط ماشین با کابل AUX

قبلا در مورد کابل AUX مفصل توضیح دادم پیشنهاد میکنم حتما بخونید . کابل AUX یه کابل تک فیش هست که دو طرفش مثل همه و وظیفش هم انتقال صداست . البته به غیر از صدا می تونید سیگنال های دیگه هم بفرستید چون سیم هاش از داخل نظیر به نظیر به هم وصلن اما از کابل AUX بیشتر برای انتقال صدا استفاده می کنن .

الان دیگه تمام ضبط های ماشین ، ورودی AUX دارن ، حالا چه جلوی رادیوپخش و چه پشت رادیوپخش . اگه جلو باشه که ورودیش مشخصه و اگه پشت ضبط باشه احتمالا با یه سیم اومده به جلو . شما فقط اینو بدونید که دنبال گزینه AUX روی رادیوپخش ماشین تون باشید .

یا شاید هم مثل شکل زیر باشه . خلاصه دنبال ورودی AUX در ضبط ماشین خودتون باشید .

حالا برای اتصال گوشی به ضبط ماشین و شنیدن ترانه های داخل گوشی روی اسپیکرهای ماشین فقط کافیه که یه سر کابل AUX رو به جک هدفون گوشی و یه سر دیگه کابل AUX رو به ضبط ماشین بزنید . ضبط ماشین رو روی حالت AUX بذارید ( حالت یا Mode ضبط رو عوض کنید ) . حالا دیگه هر آهنگی که توی گوشی play کنید توی ضبط ماشین هم اجرا میشه . به همین سادگی .

پس به طور خلاصه برای اتصال گوشی به ضبط ماشین ، یه کابل AUX نیاز دارید و باید Mode ضبط ماشین رو هم روی AUX بذارید . تمام !

اتصال گوشی به ضبط ماشین از طریق بلوتوث

الان دیگه خیلی از ماشین ها با رادیوپخش بلوتوث دار به بازار ارائه میشن . اتصال گوشی به رادیوپخش ماشین خیلی سادست ، مثل این می مونه که دو تا گوشی رو از طریق بلوتوث با هم سینک می کنید . اینجا هم همون کار رو باید بکنید . هر رادیوپخشی یه جوری بلوتوثش روشن میشه اینو دیگه باید با امکانات و دکمه های ضبط ماشین تون ور برید تا پیداش کنید . بلوتوث گوشی رو هم روشن کنید و اگه invisible هست ، به حالت visible تغییرش بدید . حالا توی گوشی اسکن کنید تا ضبط ماشین تون رو پیدا کنه . محصولات ایران خودرو معمولا با اسم IKCO هستن . روی اسم بلوتوث ضبط ماشین ضربه بزنید تا با گوشی تون سینک یا به اصطلاح Pair بشه .

حالا دیگه هر آهنگی توی گوشی پلی کنید توی ضبط هم اجرا میشه . فقط حواستون باشه که ضبط ماشین ، صدای ترانه های گوشی رو یه مقدار ضعیف تر پخش می کنه . الان دیگه شما از ضبط ماشین هم می تونید آهنگ های گوشی رو عقب جلو کنید یا صداش رو کم و زیاد کنید .

علاوه بر چخش ترانه ها ، با وصل کردن گوشی به ضبط ماشین از طریق بلوتوث ، اگه ماشین تون این آپشن رو داشته باشه ، می تونید حتی مکالمات تلفنی رو هم از طریق رادیوپخش انجام بدید ( مثل هدست بلوتوث – برای مثال هدست بلوتوث مینیکس NT1 )

اتصال گوشی به رادیوپخش ماشین با اف ام ترانسمیتر فندکی

این اف ام پلیر هایی که توی بازار می فروشن مخصوص اتصال فلش مموری و یا کارت حافظه مایکرو اس دی هستن و راهی واسه اتصال گوشی به اف ام پلیرهای معمولی وجود نداره . واسه اینکه از طریق جا فندکی بتونید گوشی موبایل رو به ضبط ماشین وصل کنید می تونید یه FM Transmitter بخرید که از طریق موج اف ام بتونید صدای گوشی رو روی اسپیکر های ماشین تون بشنوید ( تلفظ صحیح Transmitter به این صورته : ترنسمیتر trænsˈmɪt̬.ɚ ) . البته این روش رو خیلی توصیه نمی کنم چون رو یه سری از گوشی ها جواب نمیده ، از طرفی به خاطر وجود امواج مختلف رادیویی و اختلال اونها ، صدا یه مقدار نویزی میشه و باید آنتن ماشین تون رو بکنید تا مثل بچه آدم کار کنه . اساس کار اف ام ترنسمیتر اینجوریه که روی نمایشگر اف ام ترنسمیتر یه موج رادیویی نمایش داده میشه ، حالا شما باید رادیو رو روی موج اف ام و اون عددی بذارید که اف ام ترنسمیتر نشون میده . حالا گوشی رو باید یا از طریق کابل AUX و یا از طریق بلوتوث به اف ام ترنسمیتر متصل کنید . شکل زیر نمونه ای از یک اف ام ترنسمیتر رو نشون میده .

خب دوستان اتصال گوشی به رادیوپخش ماشین خیلی کار پیچیده ای نیست فقط باید تجهیزاتش رو فراهم کنید . به هر حال اگه راه و روش دیگه ای برای اتصال گوشی به ضبط ماشین می دونید حتما تو قسمت نظرات بفرمایید تا بقیه کاربران علم فردا هم بدونن .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 22 فروردین 1395

یکی از سوالاتی که از بچگی تو ذهن من بود اینه که چرا حشرات دور نور لامپ جمع میشن و همش دورش می گردن ؟ بعد از تحقیق در مورد این مسئله ، گفتم یه دفعه پستش کنم تا شما دوستان عزیز هم در جریان باشید .

تئوری جفت گیری حشرات

یه تئوری اینه که میگن داخل بدن یه سری از حشرات ، مواد شیمیایی به نام فرومون Pheromone وجود داره که از خودشون امواج مادون قرمز تولید می کنن . این امواج برای جنس مخالف جاذبه داره یعنی جنس ماده یا نر برای ایجاد جذابیت ، از خودش مادون قرمز تولید می کنه . از طرفی لامپ های فلورسنت مثل مهتابی و لامپ کم مصرف CFL از خودشون امواج مادون قرمز تولید می کنن . به همین دلیل اون حشره خدانشناس که فقط به لذت های دنیوی فکر میکنه ، تصور می کنه که اون لامپ مهتابی یا CFL یه حشره است که داره واسه جفت گیری اعلام رضایت می کنه ، دیگه خبر نداره که اون جنس مخالف ، سرش جای دیگه گرمه . جالب اینجاست که بعضی از این حشره ها انقدر درگیر لذایذ زودگذر میشن که همش با سر میرن تو لامپ

تئوری جهت یابی حشرات توسط نور

یه سری دیگه از دانشمندا میگن که حشرات از نور ماه برای جهت یابی استفاده می کنن . یعنی دنباله نور ماه رو میگیرن و همینجوری پیش میرن . وقتی یه جایی یه لامپی روشنه ، این حشرات فکر می کنن که نور ماهه و همینجوری دورش می گردن . در واقع حشرات ، تو یه زاویه خاصی نسبت به نور ماه حرکت می کنن و وقتی به یه نور مصنوعی مثل نور شمع ( شمع هم مادون قرمز تولید می کنه ) یا لامپ مهتابی می رسیدن ، همش می خواستن زاویه خودشون رو نسبت به نور تنظیم کنن ، اینجوری میشه که دور اون منبع نوری همش می چرخن !

به عمل جذب حشرات توسط نور میگن Phototaxis . البته یه سری از حشرات هم هستن که نه تنها به نور جذب نمیشن بلکه از نور فرار می کنن مثل سوسک حموم و یا کرم خاکی .

تئوری تغذیه حشرات از گیاهان

مثل اینکه بعضی از گیاهان از خودشون امواج فرابنفش یا UV تولید می کنن . در پست راهنمای لامپ ال ای دی توضیح دادم که لامپ های کم مصرف و فلورسنت از خودشون امواج فرابنفش تولید میکنن و حشرات هم فکر می کنن که یه گیاهی چیزی اونج هست و واسه تغذیه نزدیکش میشن . حشره ها به منبع تولید امواج فرابنفش بیشتر از مادون قرمز جذب میشن . به همین دلیل خیلی ها تئوری لذت های دنیوی رو نقض می کنن . چون جنس مخالف بیشتر مادون قرمز تولید می کنه تا فرابنفش .

یه تئوری دیگه اینه که جایی که نور زیاده ، مسیر کاملا مشخصه و حشرات دوست دارن از اونجا حرکت کنن ، واسه همین هی میرن و به لامپ برخورد میکنن ( مغزم که ندارن بناده ی خدا که درس عبرت بگیرن که )

با تمام این حرفایی که می زنن هنوز دلیل کاملا علمی و مشخصی وجود نداره که چرا حشرات دور یه منبع نوری حرکت می کنن . شما چی فکر می کنید ؟

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

موضوعات مرتبط

تاریخ انتشار : 25 فروردین 1395

حافظه SSD یکی از قطعاتی هست که اگه به سیستم اضافه بشه می تونه عملکرد دستگاه رو به طرز چشمگیری افزایش بده . من تو این پست می خوام بگم که حافظه اس اس دی چیه ، یعنی شما با یه سری مفاهیم اولیه در حافظه SSD آشنا بشید تا پست های بعدی که در مورد SSD ها می خوام بنویسم رو راحت تر متوجه بشید . پس با من همراه باشید .

حافظه SSD اس اس دی چیست ؟

SSD مخفف عبارت Solid State Drive هست که تو فارسی به معنی ” درایو حالت جامد ” معنی شده . متاسفانه تو زبان فارسی ، معانی خیلی از تکنولوژی ها درست از آب در نمیاد و معمولا خنده دار میشه . حالا بگذریم ! حافظه SSD مبتنی بر حافظه فلش هست ، حافظه فلش همون تکنولوژی هست که باهاش مموری کارت ( کارت حافظه Micro SD ) و فلش مموری می سازن . در واقع حافظه اس اس دی یه جورایی یه فلش مموریه اما در ابعاد بزرگتر و حجم بیشتر . هر چند تکنولوژی ساخت حافظه SSD شبیه به فلش مموری هست اما کیفیت ساخت و همینطور نوع قطعاتی که استفاده میشه ، بین حافظه SSD و فلش مموری ها تفاوت ایجاد می کنه .

یکی از اشتباهات خنده داری که بین مردم اتفاق میفته اینه که میگن ” هارد SSD ” ! در صورتی که واژه هارد مختص دیسک های گردان یا HDD هستش . SSD نوعی از حافظه های فلش هست یعنی باید بگید حافظه SSD ، نه هارد SSD !

حافظه SSD تقریبا اومده که جایگزین همین هاردهای معمولی HDD بشه . برخلاف HDD ها ، هیچ قسمت متحرکی داخل SSD وجود نداره و تماما الکترونیکی طراحی شده . رابط کاربری SSD ها مثل HDD همون ساتا SATA هست و تقریبا تو شکل و اندازه همین HDD ها طراحی میشن تا به سادگی مورد استفاده قرار بگیرن . البته شکل ها و رابط های مختلفی برای SSD وجود داره که در ادامه بهشون اشاره می کنم .

SSD بیشتر برای دستگاه های قابل حمل مثل لپ تاپ طراحی شد چون نسبت به هارد درایو ها مصرف برق کمتری دارن . هر چند این مسئله برای کامپیوتر های رومیزی خیلی مهم نیست اما برای لپ تاپ که از باتری استفاده می کنه ، حتی کوچکترین تغییر در مصرف برق ، می تونه تاثیر گذار باشه . ضمن اینکه حافظه اس اس دی در برابر لرزش ، ضربه و افتادن خیلی مقاوم تر از هارد درایو هست . حتما شنیدید که میگن هارد رو نباید تکونش داد ، چون قطعات مکانیکی داخل هارد ممکنه آسیب ببینن . اما در حافظه SSD دیگه این نگرانی وجود نداره .

تکنولوژی NAND و NOR در حافظه SSD

تو حافظه فلش و به طور کلی در حافظه SSD ما دو تا ساختار داریم . یکی ساختار فلش NAND و یکی هم ساختار فلش NOR . شرکت اینتل در سال 1988 اولین حافظه فلش بر پایه NOR رو طراحی کرد و یک سال بعد شرکت توشیبا اولین حافظه فلش NAND رو ساخت . در حال حاضر در 99 درصد حافظه های SSD از ساختار فلش NAND استفاده می کنن اما خوبه که تفاوت بین NAND و NOR در حافظه SSD رو بدونید . من اینجا به صورت مقدماتی توضیح میدم اما تو یه پست جداگونه حرفه ای تر توضیح میدم .

NAND و NOR دو تا از گیت های منطقی یا دیجیتالی هستن که با صفر و یک کار می کنن . با ترکیب این گیت ها با همدیگه میشه مدارات مختلفی رو ساخت . خود این گیت های منطقی توسط ترانزیستور طراحی میشن مثلا 2 یا 3 تا ترانزیستور رو جوری طراحی می کنن که شبیه به گیت NAND یا NOR عمل بکنه . ساختار اون ترانزیستور ها جوریه که می تونن بار الکتریکی یا الکترون رو برای مدت طولانی ( مثلا چند سال ) داخل خودشون نگه دارن حتی اگه برق هم بهشون نرسه . پس میشه با این گیت ها حافظه فلش ساخت .

حالا NAND یه جور طراحی میشه و NOR هم یه جور دیگه یعنی چون از نظر ساختاری با هم فرق دارن ، نهایتا توی ذخیره سازی ، نوع دسترسی ، نوع رابط کاربری و … هم اختلاف دارن .

■ حافظه NAND می تونه فشرده باشه ، پس می تونیم حجم های بالا رو با NAND به سادگی طراحی کنیم .

■ قیمت NOR گرون تر در میاد .

■ NAND عمر مفید بیشتری داره .

■ حافظه NAND تعداد پایه های سخت افزاری کمتری نسبت به NOR نیاز داره و از طرفی شرکت سازنده می تونه یه فضای فیزیکی مشخص واسه حجم های مختلف در نظر بگیره . واسه همینه که اندازه یه فلش 2 گیگ با یه فلش مموری 32 گیگ برابره .

نهایتا نتیجه میگیریم که تکنولوژی NAND در حافظه SSD بسیار بهتر و به صرفه تر از NOR هست . از تکنولوژی NOR در موارد خاصی استفاده میشه که احتیاج به دسترسی تصادفی و مسائل پیچیده تر برنامه نویسی میشه که بعدا انشالا بیشتر توضیح میدم . اکثر مایکروکنترلر ها دارای حافظه فلش از نوع NOR هستن چون برای کدنویسی بسیار مناسبه .

SLC و MLC در حافظه SSD

بالاتر توضیح دادم که اطلاعات چجوری توی خونه های حافظه ذخیره میشه . اگه یه خونه یا سلول از حافظه فقط یک بیت از دیتا رو توی خودش ذخیره کنه میگن SLC یا Single-Level Cell هست و اگه ِک خونه از حافظه 2 تا بیت یا بیشتر رو ذخیره کنه میگن MLC یا Multiple-Level Cell .

تا همینجا میشه فهمید که تکنولوژی MLC به صرفه تره چون میشه با تعداد ترانزیستور های کمتر ، اطلاعات بیشتری رو ذخیره کرد . اینجوری هم اندازه فیزیکی حافظه SSD کوچیکتر میشه و هم هزینه طراحی SSD میاد پایین . اما در عوض چون تو هر خونه حافظه بیشتر از یک بیت نگهداری میشه ، تراکم اطلاعات زیاده و همین مسئله باعث تداخل اطلاعات و بروز خطا ( ارور ) میشه . البته با مکانیزم اصلاح خطا یا واحد Error Correction این خطا ها اصلاح میشن و کاربر هم هیچ وقت متوجه این خطاها نمیشه . اما اصلاح این خطاها زمان میگیره ، به همین دلیل حافظه اس اس دی با تکنولوژی MLC یه مقدار کند تر از حافظه SSD با تکنولوژی SLC هست . البته تکنولوژی TLC هم وجود داره که باید جداگونه توضیح بدم . سرعت TLC به مراتب کمتره و قیمتش هم پایین تره .

در حال حاضر اکثر حافظه های SSD موجود در بازار از MLC استفاده کردن و فقط حافظه های SSD گرون قیمت و حرفه ای که برای سرورها و موارد خاص طراحی شدن با SLC کار می کنن . دلیل اختلاف قیمت بعضی از حافظه های SSD می تونه همین مسئله باشه .

■ جالب اینجاست که بعضی از سایت های معروف فارسی ( خیلی معروف ) تو توضیحات حافظه SSD که می خوان بفروشن ، می نویسن که : ” به دلیل وجود تکنولوژی MLC در این حافظه ، سرعت بسیار بالا و عمر زیاد داره ” . آدم واقعا خندش میگیره که از سادگی مردم چجوری سوء استفاده می کنن

Wear Leveling در حافظه SSD چیست ؟

همونطور که قبلا هم گفتم ، حافظه SSD تعداد زیادی سلول و بلاک ( Block ) داره که داخل شون دیتا ذخیره میشه . هر کدوم از این بلاک ها یه عمر مشخصی دارن یعنی می تونیم مثلا تا 5000 بار داخل این بلاک ها اطلاعات بنویسیم و پاک کنیم و بعد از این 5000 بار دیگه اون بلاک از حافظه می سوزه . توی حافظه اس اس دی بعضی از بلاک ها خیلی استفاده میشن یعنی هر چی میگذره ، از عمرشون کم میشه ، این درحالیه که بعضی از بلاک های حافظه SSD شاید 5 بار هم نوشته و پاک نشن . تکنولوژی Wear Leveling که توسط کنترل کننده حافظه فلش مدیریت میشه ، در واقع عدالت رو بین خونه های حافظه رعایت می کنه یعنی با استفاده از بلاک هایی که خیلی استفاده نشدن ، عمر کلی حافظه اس اس دی رو افزایش میده . Wear Leveling با متدهای مختلفی قابل اجراست که باید جداگونه توضیح بدم وگرنه سرگیجه میگیرید !

انواع حافظه SSD

به طور کلی حافظه SSD از نظر ظاهر در سه نوع مختلف تولید میشه . یعنی همشون حافظه SSD هستن اما بنا به محدودیت های فیزیکی مثل حجم ، شکل ظاهریشون و رابط شون فرق می کنه .

■ حافظه SSD استاندارد

اگه الان بخواین واسه کامپیوتر رومیزی تون یه حافظه SSD بخرید ، می بینید که شکل و اندازه ظاهری اون SSD مثل هارد های HDD هستش دلیلش اینه که باید یه جوری طراحی کنن که به سادگی جایگزین HDD بشه . از اونجایی که رابط هارد HDD ساتا هست ، رابط حافظه SSD مخصوص کامپیوتر رومیزی رو هم ساتا می زنن که به سادگی جایگزین HDD بشه . البته بعضی از حافظه های SSD جدید از رابط ساتا اکسپرس استفاده می کنن که سرعت بسیار بالایی داره . حتما پست ” ساتا اکسپرس چیست ” رو بخونید .

■ حافظه SSD با رابط m.SATA

m.SATA یا دقیق تر mini SATA در واقع همون رابط ساتا هست اما برای دستگاه های کوچک تر مثل لپ تاپ و مینی لپ تاپ ها طراحی شده . شکل ظاهری یکی از حافظه های SSD با رابط m.SATA رو در شکل زیر ببینید .

■ حافظه SSD با رابط M.2

رابط M.2 از تکنولوژی PCI Express استفاده می کنه و می تونه خیلی کوچیکتر از m.SATA طراحی بشه . معمولا از M.2 در تبلت ها و آلترابوک ها استفاده میشه که فضا بسیار محدوده . حتما پست ” PCI Express چیست ” رو بخونید .

مزایای حافظه SSD

■ سر و صدا نداره چون تماما الکترونیکی طراحی شده .

■ در برابر ضربه و لرزش مقاومه چون قطعه مکانیکی و چرخشی نداره که بخواد آسیب ببینه .

■ در حافظه SSD ، سرعت انتقال اطلاعات و کلا سرعت دسترسی به اطلاعات بسیار بالاست . سرعت بوت سیستم ، اسکن ویروس ، انتقال اطلاعات ، اجرای بازی و … بالا میره .

■ توان مصرفی کمی داره به همین دلیل برای استفاده در لپ تاپ ها و تبلت ها بسیار مناسبه .

■ حافظه SSD وزن کمتری داره و می تونه فضای کمتری رو اشغال کنه پس واسه دستگاه های کوچیک بسیار مناسبه .

معایب حافظه SSD

■ قیمت بالایی دارن . البته قیمت حافظه SSD کم کم داره میاد پایین اما بازهم نسبت به هارد درایو ها یا همون HDD ها ، قیمت بالایی دارن .

■ حافظه SSD محدودیت نوشتن اطلاعات داره . یعنی عمر مفید مشخصی داره . مثلا میگن این حافظه SSD می تونه 50000 بار اطلاعات رو داخل سلول های خودش بنویسه و پاک کنه و بعد از اون دیگه اون سلول می سوزه .

خب دوستان این پست بیشتر برای آشنایی با حافظه SSD بود که بدونید با چی طرف هستید ، انشال در پست های بعدی در مورد ابعاد دیگه حافظه SSD هم صحبت می کنم .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 27 فروردین 1395

تو پست قبلی یه مقدمه ای در مورد حافظه SSD گفتم تا با کلیت SSD و همینطور اصطلاحاتی که در مورد SSD به کار می برن آشنا بشید . حالا تو این پست می خوام کالبد شکافی SSD رو انجام بدم و بگم که درون حافظه SSD چه قطعاتی وجود داره . پس تا انتهای پست همراه من باشید .

قطعات داخلی SSD – حافظه NAND

حافظه NAND دقیقا همونجایی هست که اطلاعات ذخیره میشه . حافظه NAND پر از سلول های حافظه است که بیت های منطقی ( صفر و یک ) رو داخل خودشون جا میدن . چند عدد چیپ حافظه با همدیگه تشکیل یه حافظه بزرگ تر رو میدن و کنترل این حافظه ها تو این شرایط راحت تره . به همین دلیل روی بورد الکترونیکی حافظه SSD ، چند تا از این چیپ های حافظه می بینیم . شکل زیر رو نگاه کنید :

حافظه فلش NAND که در تصویر بالا می بینید از همون حافظه NAND ای هست که توی فلش مموری هم استفاده میشه ( البته با کیفیت و حجم متفاوت ) . حافظه NAND حتی بدون برق هم می تونه اطلاعات رو توی خودش ذخیره کنه . حافظه NAND از ترانزیستور ساخته میشه ، هر ترانزیستور می تونه صفر و یک رو داخل خودش به مدت زیاد ، نگه داره . حافظه فلش داخل SSD می تونه از NAND و یا NOR ساخته بشه ( پست حافظه SSD رو بخونید )

قطعات داخلی SSD – کنترل کننده حافظه فلش

همونطور که از اسمش مشخصه ، مغز حافظه SSD هست . هرگونه عملیات نوشتن ، خواندن ، پاک کردن و … توسط کنترل کننده حافظه SSD ، مدیریت میشه . کار اصلی کنترلر فلش ، اجرای کدهایی هست که توسط فرمور Firmware تولید میشه . یه جورایی مثل CPU میمونه حتی یه حافظه کش Cache از نوع SRAM هم براش در نظر میگیرن تا سریع تر دستورات رو پردازش بکنه . در واقع کنترل حافظه اطلاعات رو بین خونه های حافظه و رابط سخت افزاری منتقل می کنه .

کارهایی که کنترل کننده فلش انجام میده : خواندن ، نوشتن ، پاک کردن ، چک کردن ارور ، wear leveling ، RAISE ، Garbage Collection ، رمزنگاری و Over-provisioning .

یکی از مزایای کنترل کننده فلش SSD نسبت به HDD اینه که کانال بندی شده است ، یعنی اگه 16 تا ماژول حافظه روی بورد باشه و کنترل کننده 8 کاناله باشه ، برای هر 2 تا ماژول یه کانال ارتباطی در نظر گرفته میشه که اینجوری سرعت پردازش و انتقال اطلاعات بیشتر میشه .

شرکت های سازنده کنترل کننده فلش NAND :

شرکت هایی مثل SandForce ، سامسونگ ، اینتل ، مارول ( Marvell) ، شرکت تایوانی jMicron ، توشیبا و … لیست کامل سازندگان کنترل کننده حافظه فلش رو ببینید .

قطعات داخلی SSD – بافر Buffer

بالا گفتم که حافظه کش درون کنترل کننده از نوع SRAM هست که سرعت خیلی زیادی داره . حالا برای اینکه اطلاعات بین پورت ساتا و کنترل کننده با سرعت و هماهنگی بیشتری انجام بشه ، یه حافظه از نوع DRAM میذارن بین کنترل کننده و پورت ساتا ( یا هر پورت ورودی دیگه ای ) . به این حافظه میگن بافر Buffer که احتمالا زیاد شنیدین !

حافظه بافر SSD مثل حافظه بافر HDD عمل می کنه . اصولا بافر ها هدف مشخصی دارن . عملیاتی مثل Wear leveling و فهرست قرار گیری بلاک ها در حافظه کش SSD قرار میگیرن تا زمانی که پردازنده عملیات دیگه ای رو انجام میده . البته شرکت SandForce که سازنده کنترلر SSD هست ، از حافظه بافر استفاده نمی کنه اما با این وجود باز هم سرعت پردازش خوبی داره .

پست مرتبط : فرق حافظه DRAM و SRAM چیست ؟

قطعات داخلی SSD – خازن یا باتری

یکی از قطعاتی که می تونه توی قیمت نهایی حافظه SSD تاثیر گذار باشه ، باتری و یا خازن های نگهدارنده برق هستش . اگر بنا به هر دلیلی ، برق رسانی در حافظه کش یا حافظه های NAND دچار مشکل بشه ، باتری و یا خازن های نگهدارنده ، تا زمانی که مشکل برق رسانی حل بشه ، برق رسانی رو انجام میدن . کار باتری که مشخصه دیگه ، اما خازن ها رو جوری می سازن که ظرفیت بالایی داشته باشن تا شارژ زیادی رو بتونن نگه دارن . مثلا در شکل زیر 6 عدد خازن موازی رو می بینید که هر کدوم 470 مایکروفاراد هستن که مجموعا حدود 2.8 میلی فاراد ظرفیت دارن ( مقدار خازن ها در حالت موازی با هم جمع میشه ) .

یا مثلا در شکل زیر دو تا خازن الکترولیت رو می بینین که برای همین کار طراحی شدن .

اکثر حافظه های SSD موجود در بازار ، بدون خازن یا باتری ارائه میشن به جز یه سری از SSD های گرون قیمت اینتل و یا Crucial .

قطعات داخلی SSD – رابط سخت افزاری

قبلا هم گفتم که حافظه های SSD بنا به محدودیت های فیزیکی و همینطور دست پیدا کردن به سرعت بیشتر ، با رابط های سخت افزاری مختلفی طراحی میشن . ساتا ، PCI Express و ساتا اکسپرس سه تا از رابط های سخت افزاری هستن که در ساخت SSD استفاده میشن . البته رابط های دیگه ای هم هستن اما واسه کاربردهای خاصی طراحی شدن .

در شکل زیر رابط ساتا در حافظه SSD رو می بینید :

در شکل زیر حافظه SSD با رابط PCI Express رو می بینید :

در شکل زیر حافظه SSD با رابط ساتا اکسپرس رو می بینید :

قطعات داخلی حافظه SSD سرفیس پرو 4

تو شکل زیر می بینید که ساختار کلی حافظه SSD یکسانه ، حالا چه با رابط ساتا باشه ، چه با رابط M.2 و هر چیز دیگه ای .

در شکل بالا :

■ قرمز : کنترل کننده فلش سامسونگ با شماره S4LN058A01

■ نارنجی : حافظه های فلش 64 گیگابایتی سامسونگ

■ زرد : حافظه بافر DRAM با حجم 512 مگابایت – سامسونگ

■ سبز : سوئیچ دو کاناله – Texas Instruments ( این قطعه برای کاهش مصرف برق و توزیع توان استفاده میشه )

ضمنا رابط سخت افزاری حافظه SSD سرفیس پرو 4 از نوع M.2 هست که مدلی از PCI Express هست .

خب دوستان امیدوارم که این پست واستون مفید بوده باشه .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 25 فروردین 1395

حافظه SSD یکی از قطعاتی هست که اگه به سیستم اضافه بشه می تونه عملکرد دستگاه رو به طرز چشمگیری افزایش بده . من تو این پست می خوام بگم که حافظه اس اس دی چیه ، یعنی شما با یه سری مفاهیم اولیه در حافظه SSD آشنا بشید تا پست های بعدی که در مورد SSD ها می خوام بنویسم رو راحت تر متوجه بشید . پس با من همراه باشید .

حافظه SSD اس اس دی چیست ؟

SSD مخفف عبارت Solid State Drive هست که تو فارسی به معنی ” درایو حالت جامد ” معنی شده . متاسفانه تو زبان فارسی ، معانی خیلی از تکنولوژی ها درست از آب در نمیاد و معمولا خنده دار میشه . حالا بگذریم ! حافظه SSD مبتنی بر حافظه فلش هست ، حافظه فلش همون تکنولوژی هست که باهاش مموری کارت ( کارت حافظه Micro SD ) و فلش مموری می سازن . در واقع حافظه اس اس دی یه جورایی یه فلش مموریه اما در ابعاد بزرگتر و حجم بیشتر . هر چند تکنولوژی ساخت حافظه SSD شبیه به فلش مموری هست اما کیفیت ساخت و همینطور نوع قطعاتی که استفاده میشه ، بین حافظه SSD و فلش مموری ها تفاوت ایجاد می کنه .

یکی از اشتباهات خنده داری که بین مردم اتفاق میفته اینه که میگن ” هارد SSD ” ! در صورتی که واژه هارد مختص دیسک های گردان یا HDD هستش . SSD نوعی از حافظه های فلش هست یعنی باید بگید حافظه SSD ، نه هارد SSD !

حافظه SSD تقریبا اومده که جایگزین همین هاردهای معمولی HDD بشه . برخلاف HDD ها ، هیچ قسمت متحرکی داخل SSD وجود نداره و تماما الکترونیکی طراحی شده . رابط کاربری SSD ها مثل HDD همون ساتا SATA هست و تقریبا تو شکل و اندازه همین HDD ها طراحی میشن تا به سادگی مورد استفاده قرار بگیرن . البته شکل ها و رابط های مختلفی برای SSD وجود داره که در ادامه بهشون اشاره می کنم .

SSD بیشتر برای دستگاه های قابل حمل مثل لپ تاپ طراحی شد چون نسبت به هارد درایو ها مصرف برق کمتری دارن . هر چند این مسئله برای کامپیوتر های رومیزی خیلی مهم نیست اما برای لپ تاپ که از باتری استفاده می کنه ، حتی کوچکترین تغییر در مصرف برق ، می تونه تاثیر گذار باشه . ضمن اینکه حافظه اس اس دی در برابر لرزش ، ضربه و افتادن خیلی مقاوم تر از هارد درایو هست . حتما شنیدید که میگن هارد رو نباید تکونش داد ، چون قطعات مکانیکی داخل هارد ممکنه آسیب ببینن . اما در حافظه SSD دیگه این نگرانی وجود نداره .

تکنولوژی NAND و NOR در حافظه SSD

تو حافظه فلش و به طور کلی در حافظه SSD ما دو تا ساختار داریم . یکی ساختار فلش NAND و یکی هم ساختار فلش NOR . شرکت اینتل در سال 1988 اولین حافظه فلش بر پایه NOR رو طراحی کرد و یک سال بعد شرکت توشیبا اولین حافظه فلش NAND رو ساخت . در حال حاضر در 99 درصد حافظه های SSD از ساختار فلش NAND استفاده می کنن اما خوبه که تفاوت بین NAND و NOR در حافظه SSD رو بدونید . من اینجا به صورت مقدماتی توضیح میدم اما تو یه پست جداگونه حرفه ای تر توضیح میدم .

NAND و NOR دو تا از گیت های منطقی یا دیجیتالی هستن که با صفر و یک کار می کنن . با ترکیب این گیت ها با همدیگه میشه مدارات مختلفی رو ساخت . خود این گیت های منطقی توسط ترانزیستور طراحی میشن مثلا 2 یا 3 تا ترانزیستور رو جوری طراحی می کنن که شبیه به گیت NAND یا NOR عمل بکنه . ساختار اون ترانزیستور ها جوریه که می تونن بار الکتریکی یا الکترون رو برای مدت طولانی ( مثلا چند سال ) داخل خودشون نگه دارن حتی اگه برق هم بهشون نرسه . پس میشه با این گیت ها حافظه فلش ساخت .

حالا NAND یه جور طراحی میشه و NOR هم یه جور دیگه یعنی چون از نظر ساختاری با هم فرق دارن ، نهایتا توی ذخیره سازی ، نوع دسترسی ، نوع رابط کاربری و … هم اختلاف دارن .

■ حافظه NAND می تونه فشرده باشه ، پس می تونیم حجم های بالا رو با NAND به سادگی طراحی کنیم .

■ قیمت NOR گرون تر در میاد .

■ NAND عمر مفید بیشتری داره .

■ حافظه NAND تعداد پایه های سخت افزاری کمتری نسبت به NOR نیاز داره و از طرفی شرکت سازنده می تونه یه فضای فیزیکی مشخص واسه حجم های مختلف در نظر بگیره . واسه همینه که اندازه یه فلش 2 گیگ با یه فلش مموری 32 گیگ برابره .

نهایتا نتیجه میگیریم که تکنولوژی NAND در حافظه SSD بسیار بهتر و به صرفه تر از NOR هست . از تکنولوژی NOR در موارد خاصی استفاده میشه که احتیاج به دسترسی تصادفی و مسائل پیچیده تر برنامه نویسی میشه که بعدا انشالا بیشتر توضیح میدم . اکثر مایکروکنترلر ها دارای حافظه فلش از نوع NOR هستن چون برای کدنویسی بسیار مناسبه .

SLC و MLC در حافظه SSD

بالاتر توضیح دادم که اطلاعات چجوری توی خونه های حافظه ذخیره میشه . اگه یه خونه یا سلول از حافظه فقط یک بیت از دیتا رو توی خودش ذخیره کنه میگن SLC یا Single-Level Cell هست و اگه ِک خونه از حافظه 2 تا بیت یا بیشتر رو ذخیره کنه میگن MLC یا Multiple-Level Cell .

تا همینجا میشه فهمید که تکنولوژی MLC به صرفه تره چون میشه با تعداد ترانزیستور های کمتر ، اطلاعات بیشتری رو ذخیره کرد . اینجوری هم اندازه فیزیکی حافظه SSD کوچیکتر میشه و هم هزینه طراحی SSD میاد پایین . اما در عوض چون تو هر خونه حافظه بیشتر از یک بیت نگهداری میشه ، تراکم اطلاعات زیاده و همین مسئله باعث تداخل اطلاعات و بروز خطا ( ارور ) میشه . البته با مکانیزم اصلاح خطا یا واحد Error Correction این خطا ها اصلاح میشن و کاربر هم هیچ وقت متوجه این خطاها نمیشه . اما اصلاح این خطاها زمان میگیره ، به همین دلیل حافظه اس اس دی با تکنولوژی MLC یه مقدار کند تر از حافظه SSD با تکنولوژی SLC هست . البته تکنولوژی TLC هم وجود داره که باید جداگونه توضیح بدم . سرعت TLC به مراتب کمتره و قیمتش هم پایین تره .

در حال حاضر اکثر حافظه های SSD موجود در بازار از MLC استفاده کردن و فقط حافظه های SSD گرون قیمت و حرفه ای که برای سرورها و موارد خاص طراحی شدن با SLC کار می کنن . دلیل اختلاف قیمت بعضی از حافظه های SSD می تونه همین مسئله باشه .

■ جالب اینجاست که بعضی از سایت های معروف فارسی ( خیلی معروف ) تو توضیحات حافظه SSD که می خوان بفروشن ، می نویسن که : ” به دلیل وجود تکنولوژی MLC در این حافظه ، سرعت بسیار بالا و عمر زیاد داره ” . آدم واقعا خندش میگیره که از سادگی مردم چجوری سوء استفاده می کنن

Wear Leveling در حافظه SSD چیست ؟

همونطور که قبلا هم گفتم ، حافظه SSD تعداد زیادی سلول و بلاک ( Block ) داره که داخل شون دیتا ذخیره میشه . هر کدوم از این بلاک ها یه عمر مشخصی دارن یعنی می تونیم مثلا تا 5000 بار داخل این بلاک ها اطلاعات بنویسیم و پاک کنیم و بعد از این 5000 بار دیگه اون بلاک از حافظه می سوزه . توی حافظه اس اس دی بعضی از بلاک ها خیلی استفاده میشن یعنی هر چی میگذره ، از عمرشون کم میشه ، این درحالیه که بعضی از بلاک های حافظه SSD شاید 5 بار هم نوشته و پاک نشن . تکنولوژی Wear Leveling که توسط کنترل کننده حافظه فلش مدیریت میشه ، در واقع عدالت رو بین خونه های حافظه رعایت می کنه یعنی با استفاده از بلاک هایی که خیلی استفاده نشدن ، عمر کلی حافظه اس اس دی رو افزایش میده . Wear Leveling با متدهای مختلفی قابل اجراست که باید جداگونه توضیح بدم وگرنه سرگیجه میگیرید !

انواع حافظه SSD

به طور کلی حافظه SSD از نظر ظاهر در سه نوع مختلف تولید میشه . یعنی همشون حافظه SSD هستن اما بنا به محدودیت های فیزیکی مثل حجم ، شکل ظاهریشون و رابط شون فرق می کنه .

■ حافظه SSD استاندارد

اگه الان بخواین واسه کامپیوتر رومیزی تون یه حافظه SSD بخرید ، می بینید که شکل و اندازه ظاهری اون SSD مثل هارد های HDD هستش دلیلش اینه که باید یه جوری طراحی کنن که به سادگی جایگزین HDD بشه . از اونجایی که رابط هارد HDD ساتا هست ، رابط حافظه SSD مخصوص کامپیوتر رومیزی رو هم ساتا می زنن که به سادگی جایگزین HDD بشه . البته بعضی از حافظه های SSD جدید از رابط ساتا اکسپرس استفاده می کنن که سرعت بسیار بالایی داره . حتما پست ” ساتا اکسپرس چیست ” رو بخونید .

■ حافظه SSD با رابط m.SATA

m.SATA یا دقیق تر mini SATA در واقع همون رابط ساتا هست اما برای دستگاه های کوچک تر مثل لپ تاپ و مینی لپ تاپ ها طراحی شده . شکل ظاهری یکی از حافظه های SSD با رابط m.SATA رو در شکل زیر ببینید .

■ حافظه SSD با رابط M.2

رابط M.2 از تکنولوژی PCI Express استفاده می کنه و می تونه خیلی کوچیکتر از m.SATA طراحی بشه . معمولا از M.2 در تبلت ها و آلترابوک ها استفاده میشه که فضا بسیار محدوده . حتما پست ” PCI Express چیست ” رو بخونید .

مزایای حافظه SSD

■ سر و صدا نداره چون تماما الکترونیکی طراحی شده .

■ در برابر ضربه و لرزش مقاومه چون قطعه مکانیکی و چرخشی نداره که بخواد آسیب ببینه .

■ در حافظه SSD ، سرعت انتقال اطلاعات و کلا سرعت دسترسی به اطلاعات بسیار بالاست . سرعت بوت سیستم ، اسکن ویروس ، انتقال اطلاعات ، اجرای بازی و … بالا میره .

■ توان مصرفی کمی داره به همین دلیل برای استفاده در لپ تاپ ها و تبلت ها بسیار مناسبه .

■ حافظه SSD وزن کمتری داره و می تونه فضای کمتری رو اشغال کنه پس واسه دستگاه های کوچیک بسیار مناسبه .

معایب حافظه SSD

■ قیمت بالایی دارن . البته قیمت حافظه SSD کم کم داره میاد پایین اما بازهم نسبت به هارد درایو ها یا همون HDD ها ، قیمت بالایی دارن .

■ حافظه SSD محدودیت نوشتن اطلاعات داره . یعنی عمر مفید مشخصی داره . مثلا میگن این حافظه SSD می تونه 50000 بار اطلاعات رو داخل سلول های خودش بنویسه و پاک کنه و بعد از اون دیگه اون سلول می سوزه .

خب دوستان این پست بیشتر برای آشنایی با حافظه SSD بود که بدونید با چی طرف هستید ، انشال در پست های بعدی در مورد ابعاد دیگه حافظه SSD هم صحبت می کنم .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 22 فروردین 1395

یکی از سوالاتی که از بچگی تو ذهن من بود اینه که چرا حشرات دور نور لامپ جمع میشن و همش دورش می گردن ؟ بعد از تحقیق در مورد این مسئله ، گفتم یه دفعه پستش کنم تا شما دوستان عزیز هم در جریان باشید .

تئوری جفت گیری حشرات

یه تئوری اینه که میگن داخل بدن یه سری از حشرات ، مواد شیمیایی به نام فرومون Pheromone وجود داره که از خودشون امواج مادون قرمز تولید می کنن . این امواج برای جنس مخالف جاذبه داره یعنی جنس ماده یا نر برای ایجاد جذابیت ، از خودش مادون قرمز تولید می کنه . از طرفی لامپ های فلورسنت مثل مهتابی و لامپ کم مصرف CFL از خودشون امواج مادون قرمز تولید می کنن . به همین دلیل اون حشره خدانشناس که فقط به لذت های دنیوی فکر میکنه ، تصور می کنه که اون لامپ مهتابی یا CFL یه حشره است که داره واسه جفت گیری اعلام رضایت می کنه ، دیگه خبر نداره که اون جنس مخالف ، سرش جای دیگه گرمه . جالب اینجاست که بعضی از این حشره ها انقدر درگیر لذایذ زودگذر میشن که همش با سر میرن تو لامپ

تئوری جهت یابی حشرات توسط نور

یه سری دیگه از دانشمندا میگن که حشرات از نور ماه برای جهت یابی استفاده می کنن . یعنی دنباله نور ماه رو میگیرن و همینجوری پیش میرن . وقتی یه جایی یه لامپی روشنه ، این حشرات فکر می کنن که نور ماهه و همینجوری دورش می گردن . در واقع حشرات ، تو یه زاویه خاصی نسبت به نور ماه حرکت می کنن و وقتی به یه نور مصنوعی مثل نور شمع ( شمع هم مادون قرمز تولید می کنه ) یا لامپ مهتابی می رسیدن ، همش می خواستن زاویه خودشون رو نسبت به نور تنظیم کنن ، اینجوری میشه که دور اون منبع نوری همش می چرخن !

به عمل جذب حشرات توسط نور میگن Phototaxis . البته یه سری از حشرات هم هستن که نه تنها به نور جذب نمیشن بلکه از نور فرار می کنن مثل سوسک حموم و یا کرم خاکی .

تئوری تغذیه حشرات از گیاهان

مثل اینکه بعضی از گیاهان از خودشون امواج فرابنفش یا UV تولید می کنن . در پست راهنمای لامپ ال ای دی توضیح دادم که لامپ های کم مصرف و فلورسنت از خودشون امواج فرابنفش تولید میکنن و حشرات هم فکر می کنن که یه گیاهی چیزی اونج هست و واسه تغذیه نزدیکش میشن . حشره ها به منبع تولید امواج فرابنفش بیشتر از مادون قرمز جذب میشن . به همین دلیل خیلی ها تئوری لذت های دنیوی رو نقض می کنن . چون جنس مخالف بیشتر مادون قرمز تولید می کنه تا فرابنفش .

یه تئوری دیگه اینه که جایی که نور زیاده ، مسیر کاملا مشخصه و حشرات دوست دارن از اونجا حرکت کنن ، واسه همین هی میرن و به لامپ برخورد میکنن ( مغزم که ندارن بناده ی خدا که درس عبرت بگیرن که )

با تمام این حرفایی که می زنن هنوز دلیل کاملا علمی و مشخصی وجود نداره که چرا حشرات دور یه منبع نوری حرکت می کنن . شما چی فکر می کنید ؟

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

موضوعات مرتبط

تاریخ انتشار : 22 فروردین 1395

یه سری از گیمر ها عادت دارن دسته بازی رو اونجوری که دوست دارن کانفیگ کنن . در کنسول های جدید مثل ایکس باکس وان و پلی استیشن 4 ، خیلی راحت می تونید جای دکمه های بازی رو جابجا کنید . مثلا دکمه X رو با دکمه مثلث عوض کنید و یا هر دکمه دیگه ای .

تنظیمات دسته پلی استیشن 4

چند وقت پیش آموزش غیر فعال کردن ویبره دسته PS4 رو نوشتم و امروز بهتون میگم که چجوری دکمه های دسته PS4 رو به صورت دلخواه تنظیم کنید . موقعی که پلی استیشن 4 رو روشن می کنید صفحه Home بالا میاد . یه بار اگه ” دسته بالا ” رو بزنید می تونید گزینه های بیشتر رو ببینید . از اونجا گزینه Settings رو انتخاب کنید ( با دکمه X انتخاب میشه ) .

حالا به قسمت Accessibility برید .

حالا گزینه Button Assignments رو بزنید .

حالا باید گزینه ” Enable Custom Button Assignments ” رو فعال کنید ( تیک بزنید ) . وقتی تیک می زنید ، گزینه Customize Button Assignments ظاهر میشه . انتخابش کنید .

حالا صفحه مربوط به تنظیم دکمه های دسته PS4 نمایش داده میشه . دکمه های سمت چپ ، در واقع دکمه های فیزیکی و واقعی روی دسته هستن و دکمه های سمت راست ، اون چیزیه که پلی 4 ترجمه می کنه . مثلا در تصویر زیر ، اولین دکمه ها در سمت چپ ، مثلث > مثلث هست . یعنی دکمه مثلث واقعی به مثلث ترجمه میشه . واسه تغییر دادن این وضعیت ، اول روی هر دکمه ای که می خواید عوضش کنید برید و دکمه X رو بزنید ، حالا از سمت راست صفحه ( اونجا که لیست عمودی دکمه ها وجود داره ) دکمه مورد نظر رو انتخاب کنید . مثلا اگه همون سطر مثلث > مثلث رو انتخاب کنید و بعدش از ستون سمت چپ دکمه مربع رو انتخا کنید ، دیگه مثلث به مثلث ترجمه نمیشه و به مربع ترجمه میشه یعنی بعد از این ، اگر دکمه مثلث رو فشار بدید انگار دکمه مربع رو فشار دادید .

اگه عملیات تغییر دکمه ها تموم شد گزینه Confirm رو بزنید تا تغییرات ذخیره بشن .

اگه توی تنظیمات دکمه های R3 و L3 رو دیدید تعجب نکنید . پست ” دکمه های L3 و R3 در دسته PS4 چیست ” رو بخونید .

غیر فعال کردن تنظیمات دسته PS4

حالا اگه وارد یه بازی شدید و یادتون رفت که کدوم دکمه رو رو کدوم دکمه تنظیم کردید ، می تونید دکمه Playstation روی دسته PS4 رو بزنید تا به صفحه Home برید و از اونجا دوباره به تنظیمات > Accessibility > و نهایتا Button Assignments برید .

اگر کلا پشیمون شدید که جای دکمه ها رو عوض کردید ، می تونید تنظیمات دسته PS4 رو غیر فعال کنید . برای اینکار ، کافیه اون تیکی که در قسمت اول فعال کرده بودید رو بردارید . البته تغییرات ذخیره باقی می مونن و هر وقت دوباره اون تیک رو بزنید ، تنظیمات دسته PS4 بر می گرده به اون حالتی که تنظیم کرده بودید .

نکات مهم در مورد تنظیمات دکمه های دسته PS4

■ نکته مهم اینه که وقتی شما جای دکمه ها رو عوض می کنید ، بازی ، متوجه این مسئله نمیشه بلکه پلی استیشن 4 این مسئله رو مدیریت می کنه . مثلا اگه توی یه بازی پیغام راهنما بیاد که الان دکمه X رو بزنید و شما دکمه X رو با دکمه دایره عوض کرده باشید ، شما در واقع باید دکمه دایره رو بزنید چون خودتون تعریف کردید که X بشه دایره . تو این شرایط ، خود دستگاه PS4 جای دکمه ها رو تشخیص میده و سیگنال درست رو منتقل میکنه .

■ تغییراتی که در دکمه های PS4 ایجاد می کنید در تمام بازی ها اعمال میشه یعنی اینجوری نیست که بتونید برای هر بازی ، دکمه ها رو تنظیم کنید . البته شما می تونید از توی خود بازی ، تنظیمات دسته رو ریست کنید و به حالت پیش فرض دربیارید .

■ برای هر پروفایل ، میشه تنظیمات دسته رو جداگونه انجام داد . مثلا در پروفایل ” اکبر ” می تونید یه جور دکمه های دسته PS4 رو تنظیم کنید و در پروفایل ” اصغر ” هم یه جور دیگه .

خب دوستان امیدوارم که مفید بوده باشه .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 21 فروردین 1395

ریست کردن دسته پلی استیشن 4 یکی از راهکارهایی هست که موقع خرابی دسته انجام میشه . یه موقعی هست ، دسته با دستگاه سینک نمیشه ، یا مثلا دسته پشت سر هم چشمک می زنه یا صفحه لمسی دسته PS4 به درستی کار نمی کنه یا وایبریشن ( ویبره ) دسته همینجوری روشن می مونه یا اصلا کار نمی کنه و از اینجور عیبا … تو این موارد بهتره که یه بار ، ریست کردن دسته PS4 رو تست کنید شاید یه فرجی شد .

دکمه ریست دسته پلی استیشن 4

معمولا تو دستگاه های الکترونیکی یه دکمه مخصوص ریست کردن طراحی می کنن . این دکمه در واقع یک مایکروسوئیچ microswitch هست ( نوعی کلید ریز ) . شما باید این دکمه رو حدود چند ثانیه نگه دارید . رویه کار تو همه دستگاه ها مثل همه ، مثلا ریست کردن مودم هم به همین شکل انجام میشه .

در شکل بالا ، قطعه ای پلاستیکی کوچولو رو می بینید که داخل یه حفره است ، موقعی که شما دکمه ریست دسته پلی 4 رو فشار میدید ، این قطعه پلاستیکی روی یه کلید فشار وارد می کنه و کلید عمل می کنه . شکل زیر ، کلید روی مادربورد دسته PS4 رو نشون میده :

ریست کردن دسته پلی استیشن 4

1 – اول از همه دستگاه پلی استیشن رو خاموش کنید چون این مسئله ربطی به دستگاه نداره و از طریق مدار داخلی دسته انجام میشه . ضمن اینکه روشن بودن پلی استیشن 4 حین ریست کردن دسته شاید مشکل ساز بشه .

2 – از شارژ داشتن باتری داخلی دسته مطمئن باشید .

3 – محلی که دکمه ریست قرار گرفته رو پیدا کنید . پشت دسته PS4 رو که نگاه کنید یه حفره ریز سمت چپ بالا ( شمال شرقی دسته ) بغل پیچ .

4 – یه سوزن یا سنجاق قفلی پیدا کنید ( یا هر چیز تیز دیگه ) که داخل حفره بره . فقط حواستون باشه که سوزن رو انقدر فشار نیارید که از اون طرف دسته بزنه بیرون

5 – باید دکمه ای که داخل این حفره هست رو چند ثانیه نگه دارید و ول کنید .

شکل زیر یه حفره رو نشون میده ، وقتی شما سوزن رو وارد این حفره می کنید ، در واقع اون کلیدی که روی بورد ( عکس بالا ) نشون دادم رو فشار میدید .

حالا دیگه دسته PS4 ریست شد و شاید مشکلاتی که داشتید برطرف بشه . البته همیشه با ریست کردن دسته پلی استیشن 4 مشکل حل نمیشه چون شاید عیب مدار داخلی باشه اما به هر حال امتحان کردنش ضرر نداره .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 20 فروردین 1395

دوباره داره فصل تابستون میاد و شور و هیجان بازی های ویدیویی زیاد شده . از اونجایی که فعلا اکس باکس وان کپی خور نمیشه ، خیلی ها یا اکس باکس 360 می خرن یا پلی استیشن 4 . چون پلی 4 رو میشه روش بازی ریخت و به صورت آفلاین بازی کرد . یعنی یه جورایی بهش کلک مرغابی زدن و بازی روش می ریزن . واسه همین شاید خیلیا تو همین چند وقته پلی 4 خریدن یا می خوان بخرن . پس دونستن نکات ریز می تونه بهشون کمک کنه .

دکمه های L3 و R3 روی کنترلر PS4

حتما دیدید که تو بعضی از بازی ها ، یه سری پیام ها ظاهر میشه و در واقع شما رو راهنمایی می کنه که مثلا الان اینجا فلان دکمه رو بزن تا بپره یا تیر بزنه و از این جور چیزا . تو بعضی از بازی ها شاید پیامی ظاهر بشه که میگه دکمه L3 و یا R3 رو فشار بده و شما هنگ می کنید که دکمه R3 و L3 دیگه از کجا اومد ؟ چون همه می دونن که دسته های بازی از دسته پلی 1 و 2 و دسته اکس باکس 360 گرفته تا کنترلر اکس باکس وان و پلی 4 ، همشون 4 تا دکمه R1 و R2 و L1 و L2 دارن که بالای دسته تعبیه شده و خبری از L3 و R3 نبود . حرف L مخفف Left یعنی چپ و حرف R هم مخفف Right به معنی راست هستش . واسه همین گفتم خیلی کوتاه بگم که دکمه R3 روی استیک راست و دکمه L3 روی استیک چپ تعبیه شده . شاید تا الان این استیک ها رو فشار داده باشید و بدونید که قابل فشار دادن هستن اما شاید اسم شون رو نمی دونستید . اگر استیک راست رو فشار بدید انگار دکمه R3 و اگه استیک چپ رو فشار بدید در واقع دکمه L3 رو فشار دادید . شکل زیر رو نگاه کنید :

داخل این استیک ها یه کلید مینیاتوری یا مایکروسوئیچ قرار داره . قبلا در مورد مایکروسوئیچ Microswitch توضیح دادم . شکل زیر رو ببینید :

اگه بازی هایی رو می شناسید که توی اونا از دکمه های R3 و L3 استفاده میشه حتما تو قسمت نظرات بفرمایید .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 18 فروردین 1395

احتمالا شما هم یه چیزایی راجع به پنهان نگاری یا Steganography شنیده باشید . اپلیکیشن پنهان نگاری یک برنامه اندرویدی بسیار جالبه که با استفاده از این برنامه هر کسی با هر سطح دانشی می تونه از تکنیک پنهان نگاری استفاده کنه . به طور خیلی خلاصه ، پنهان نگاری یعنی قراردادن یک پیام در یک فایل . در ادامه درباره برنامه پنهان نگاری به صورت مفصل خدمت تون توضیح میدم . توصیه می کنم حتما این پست کوتاه و جالب رو بخونید چون مطمئنم که خیلیا هنوز از انتشار این برنامه کاربردی اطلاعی ندارن !

پنهان نگاری یا Steganography چیست ؟

به طور خلاصه و کلی پنهان نگاری یا Steganography در علم نرم افزار یعنی قرار یک پیام داخل یک فایل ؛ به طوری که هیچ تغییری در ظاهر فایل قابل تشخیص نباشه . برای مثال می تونید داخل یک عکس یک پیام کوتاه رو ذخیره کنید . این عکس به لحاظ ظاهری هیچ تغییری نمیکنه و هیچکسی نمی تونه حدس بزنه که داخل این عکس یک پیام ذخیره شده . بحث Steganography یکم مفصله ، بعدا در یک پست جداگانه به طور مفصل این موضوع رو بررسی می کنم .

معرفی اپلیکیشن پنهان نگاری

اپلیکیشن پنهان نگاری یک برنامه اندرویدی ساده است که کار بسیار پیچیده و کاربردی رو انجام میده . با استفاده از این اپلیکشن می تونید یک پیام رو در یک عکس ذخیره کنید و بعد برای دوستان تون بفرستید . گیرنده پیام هم باید اپلیکیشن پنهان نگاری رو روی گوشیش نصب کنه تا بتونه متن پیام رو بخونه . در ضمن لازمه اینم عرض کنم که موقعی که عکس رو انتخاب کردین و پیام تون رو نوشتین باید حتما یک رمز عبور هم برای عکس بذارید تا هر کسی نتونه به پیام پنهان شده در عکس ، دسترسی پیدا کنه ! هر چی اون رمز پیچیده تر باشه ، دسترسی هکر ها به متن پیام شما سخت تر میشه . یکی از مزایای این برنامه اینه که با زبان فارسی به خوبی سازگاره و می تونید هم رمز عبور و هم متن پیام تون رو به زبون فارسی تایپ کنید .

کاربرد اپلیکیشن پنهان نگاری

این برنامه می تونه در موارد بسیار زیادی استفاده بشه که من فقط به 3 مورد مهم اشاره می کنم :

■ ارسال پیام به صورت امن و نامحسوس

وقتی شما با استفاده برنامه هایی مثه تلگرام یه پیام رو ارسال می کنید ، اگر کسی اون پیام رو ببینه متوجه منظور شما میشه . اما وقتی پیام تون رو در داخل یک عکس پنهان نگاری می کنید دیگه کسی نمی تونه متوجه بشه که شما دارید چه پیامی رو ارسال می کنید ! چون در ظاهر عکس هیچ تغییری ایجاد نمیشه . در واقع پیام شما لا به لای کد های مربوط به عکس ذخیره میشه و قابل خوندن نیست ! یعنی اگر کسی این عکس رو ببینه اصلا متوجه نمیشه که داخل این عکس پیامی ذخیره شده باشه ! ضمن اینکه حتی اگر این عکس پنهان نگاری شده دست کسی هم بیوفته ( با فرض اینکه بدونه اون عکس حاوی پیامیه ) باز هم به این سادگی ها نمی تونه به متن پیام دسترسی داشته باشه چون اپلیکیشن پنهان نگاری برای باز کردن پیام رمز عبوری که موقع پنهان نگاری تعیین شده بود رو از کاربر می پرسه ! بنابراین اون عکس فقط به درد گیرنده واقعیش میخوره !

■ جلوگیری از نقض قوانین کاپی رایت

یکی از مهم ترین دغدغه های عکاس ها ، گرافیست ها و سایر تولید کننده های محصولات مجازی اینه که حقوق شون به عنوان مولف نادیده گرفته میشه . یعنی هر کی از راه میرسه از عکس ها شون سوء استفاده میکنه و به نام خودش میزنه ! با استفاده از این برنامه عکاس ها ، گرافیست ها و یا هر کسی که میخواد از کاپی رایت عکس هاش حفظ بشه می تونن داخل عکسی که ساخته ، یک پیام ( مثلا نام خودشون + تاریخ ثبت عکس ) رو درج کنه و در مواردی که لازم شد ، اثبات کنه که عکس مورد نظر متعلق به کیه . البته این روش روی فرمت های دیگه هم قابل اجراست ( مثه PDF و یا Doc ) اما در حال حاضر این اپلیکیشن فقط میتونه روی عکس ها کار کنه .

■ نگهداری اطلاعات به صورت امن و نامحسوس

یه وقتایی پیش میاد می خواید یه سری اطلاعات رو مخفی کنید . استفاده از اپلیکیشن پنهان نگاری یک راه حل بسیار خوبه . شما می تونید یه عکس ساده از خودتون رو انتخاب کنید ( ترجیحا یه عکس در پیت که واسه کسی جذاب نیست ) و بعد داخل اون عکس متن مورد نظر تون رو مخفی کنید . برای مثال یه رمز عبور مهم که نمیخواید کسی پیداش کنه !

آموزش برنامه پنهان نگاری

کار کردن با اپلیکیشن پنهان نگاری ، بر خلاف نامش اصلا مرموز و پیچیده نیست . فقط کافیه مراحل زیر رو با دقت انجام بدین :

■ برنامه پنهان نگاری رو باز کنید .

■ روی دکمه « پنهان نگاری » کلیک کنید .

■ حالا در صفحه ای که باز شده روی دکمه « انتخاب عکس » کلیک کنید و بعد عکس مورد نظر تون رو انتخاب کنید .

■ بعد از انتخاب عکس باید برای این عکس یک رمز عبور بذارید . این رمز عبور زمانی استفاده میشه که کاربر میخواد متن پیام رو ببینه . توجه داشته باشید که برای نگاه کردن عکس نیازی به رمز نیست . این رمز فقط برای باز کردن پیام استفاده میشه .

■ حالا در کادر متنی « پیام » باید متن مورد نظر تون رو تایپ کنید .

■ در آخر روی دکمه « پنهان نگاری » کلیک کنید و منتظر بمونید تا عملیات پنهان نگاری انجام بشه .

■ خب تموم شد !

برای پیدا کردن فایل مورد نظر تون مراحل زیر رو انجام بدین :

■ برنامه پنهان نگاری رو باز کنید و بعد روی آیکن « خواندن پیام » کلیک کنید .

■ عکس مورد نظر تون رو انتخاب کنید و بعد رمز عبور رو وارد کنید .

■ همونطور که ملاحظه می کنید پیامی که داخل عکس پنهان کرده بودین نمایش داده میشه .

دوستان فقط لازمه یه نکته رو در حد تیتر خدمت تون عرض کنم ؛ اگر فایلی رو که با برنامه پنهان نگاری ساختین بخواید توسط برنامه های پیام رسان مثه تلگرام برای کسی ارسال کنید ، متن پیام تون حذف میشه ! بنابراین باید عکس پنهان نگاری شده رو به عنوان فایل ارسال کنید نه عکس ! ضمن اینکه شما می تویند عکس رو برای طرف تون ایمیل کنید ؛ اینجوری دیگه هیچ مشکلی پیش نمیاد .

برنامه پنهان نگاری رایگانه و شما می تونید داخل عکس ها ، پیام مورد نظر تون رو قرار بدین اما برای خوندن این فایل های پنهان نگاری شده باید مبلغ 1000 تومن پرداخت کنید . این هزار تومن رو فقط یک بار باید بپردازید و بعد از اون دیگه می تونید خیلی راحت از همه امکانات این برنامه استفاده کنید .

■ نام برنامه : پنهان نگاری

■ برنامه نویس : علی سلمانی زاده

■ لینک دانلود از مایکت

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

موضوعات مرتبط

تاریخ انتشار : 12 فروردین 1395

قبلا در مورد حافظه کش مفصل توضیح دادم . اگه در مورد حافظه کش و سطح 1 و 2 و 3 چیزی نمی دونید حتما حتما پست روبرو رو بخونید : حافظه کش چیست ؟ حالا تو این پست می خوام روش های شناسایی مقدار حافظه کش رو بهتون بگم . شاید یه وقتی خواستید دو تا پردازنده رو با جزئیات بیشتر باهم مقایسه کنید .

تشخیص مقدار حافظه کش از مشخصات پردازنده

خیـــــــــلی خیلی راحت می تونید مدل پردازنده تون رو سرچ کنید و توی مشخصات پردازنده مقدار حافظه کش رو ببینید . البته در اکثر مواقع ، سایت سازنده پردازنده مثل اینتل ، فقط حافظه کش سطح 3 رو نشون میده که خب می تونه معیار خوبی برای مقایسه بین دوتا پردازنده باشه چون کش سطح 1 و 2 رو جوری می سازن که از پس خیلی از کارها بر بیاد . هرچی کش سطح 3 بیشتر باشه ، سرعت پردازش اطلاعات هم بیشتر میشه .

تو این مورد همونطور که گفتم فقط کافیه مدل پردازنده رو گوگل کنید . مثلا پردازنده intel 6700 که از نسل اسکای لیک هست 8 مگابایت حافظه کش سطح 3 یا همون کش هوشمند داره . عکس زیر رو نگاه کنید .

تشخیص مقدار حافظه کش با CMD

اگه می خواید یه مقدار دقیق تر به اندازه حافظه کش کامپیوتر یا لپ تاپ تون پی ببرید می تونید به سادگی در CMD دستور زیر رو تایپ کنید .

wmic cpu get L2CacheSize, L3CacheSize

خروجی دستور بالا رو در کادر زیر ببینید .

اولین نتیجه مربوط به مقدار حافظه کش سطح 2 هست و دومین نتیجه هم اندازه حافظه کش سطح 3 . البته اگه در دستور بالا به جای کلمه size ، کلمه speed رو بنویسید می تونید با همین دستور به سرعت حافظه کش هم دست پیدا کنید که در اکثر مواقع جواب نمیده ( امتحان کردم ) .

تشخیص مقدار حافظه کش با برنامه CPU-Z

اگه می خواید خیلی خیلی دقیق تر به مقدار حافظه کش کامپیوتر پی ببرید می تونید برنامه CPU-Z رو نصب کنید تا فی مشددون اندازه حافظه کش رو نشون تون بده . حتی حافظه کش سطح 1 رو هم نمایش میده . برنامه CPU-Z رو دانلود کنید ( روی لینک کلیک کنید ) و بعد از نصب ، بازش کنید . حالا در تب دوم ( تب Caches ) می تونید مقدار حافظه کش سیستم رو ببینید . شکل زیر رو نگاه کنید .

اگه دقت کنید ، حافظه کش سطح یک به دو قسمت L1 I و L1 D تقسیم شده که یکی برای Instructions یا دستورالعمل ها ست و یکی هم برای Data یا همون داده هاست . بعدا مفصل در موردش توضیح میدم اینجا جاش نیست . فقط در این حد بدونید که حافظه کش سطح 1 به دو قسمت دیتا و دستورالعمل تقسیم میشه و هرچی بیشتر باشه بهتره . اون Descriptor هم مربوط به آرایش لایه های کش هست که داستانش مفصله و به زودی در موردش می نویسم .

خب دوستان به همین سادگی می تونید مقدار حافظه کش سیستم تون رو چک کنید . امیدوارم مفید بوده باشه .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 12 فروردین 1395

پیکسل سوخته ، پیکسل مرده ، پیکسل استاک یا گیرکرده ، پیکسل داغ اصطلاحاتی هستن که شاید به گوشتون خورده باشه اما ندونید که دقیقا چه شکلی هستن و آیا پیکسلی که سوخته قابل بازیابی هست یا نه ؟ در ادامه بیشتر توضیح میدم .

درباره پیکسل و ساب پیکسل

قبلا در مورد پیکسل و ساب پیکسل در پست ” عمق رنگ یا عمق بیت رنگ ” توضیح دادم و اینجا هم باز میگم . پیکسل کوچکترین واحد سازنده تصویره . یعنی صفحه نمایش گوشی یا مثلا نمایشگر لپ تاپ شما از چند هزار پیکسل در جهت های عمودی و افقی تشکیل شده . یک عدد پیکسل خودش از 3 تا زیر پیکسل یا Sub-Pixel تشکیل شده . سه ساب پیکسل RGB یا همون قرمز و سبز و آبی

. با ترکیب این سه تا رنگ می تونیم بقیه رنگ ها رو بسازیم . در واقع رنگ های سبز و قرمز و آبی رنگ های اصلی هستن . اساس کار نمایشگر ها هم به همین شکله ، اصلا به همین دلیله که هر پیکسل از سه تا زیرپیکسل آبی و قرمز و سبز تشکیل شده تا بتونه رنگ های دیگه رو از ترکیب این سه رنگ بسازه .

نمایشگری که رزولوشن 1920 در 1080 داره یعنی 1920 تا پیکسل در ارتفاع و 1080 تا پیکسل هم در عرض نمایشگر داره . اگه این اعداد رو در هم ضرب کنید تعداد کل پیکسل ها در کل نمایشگر در میاد که اون عدد میشه 2,073,600 پیکسل و یا به عبارتی 6,220,800 عدد ساب پیکسل . از بین این همه پیکسل گهگاه پیش میاد که یکی دوتاشون آسیب می بینن یا مدار کنترلی شون از کار میفته . بعضی وقتا هم فقط یکی دو تا ساب پیکسل خراب میشن !

این جملات رو گفتم که درک درستی از پیکسل داشته باشید تا در ادامه مفهوم پیکسل سوخته و پیکسل داغ و پیکسل استاک رو متوجه بشید .

پیکسل سوخته چیست ؟

ببینید ، هر کدوم از پیکسل ها توسط یه ترانزیستور کنترل میشن ، اگه اون ترانزیستوره قاطی بکنه یعنی یا هیچ وقت بهش برق نرسه یا همیشه بهش برق برسه ، پیکسل مربوط به اون دچار مشکل میشه . پیکسل سوخته یا Dead Pixel به پیکسلی گفته میشه که همیشه خاموشه و به رنگ سیاه در میاد چون هیچ وقت به ترانزیستورش برق نمی رسه . یعنی هیچ کدوم از سه ساب پیکسل روشن نمیشن . در شکل زیر نمونه ای از پیکسل سوخته یا پیکسل مرده رو می بینید .

پس اگه روی نمایشگر دستگاه تون نقطه سیاهی دیدید و مطمئن بودید که گردوخاک نیست ، یکی از پیکسل های نمایشگرتون سوخته !

پیکسل گیر کرده یا Stuck Pixel چیست ؟

در بعضی مواقع یک یا دو تا از ساب پیکسل ها همیشه روشن می مونن که تو این حالت یه رنگ غالب درست میشه مثلا اون پیکسل همیشه سبزه یا همیشه آبیه یا همیشه قرمزه ، یا اگه دو تا از ساب پیکسل ها روشن بمونن ترکیبی از اون دو تا رنگ همیشه دیده میشه . به این حالت میگن پیکسل گیر کرده یا Stuck Pixel . وقتی مشکل پیکسل گیر کرده پیش میاد شاید در یکی از رنگ ها خودش رو نشون نده پس حواستون به این مسئله باشه که نمایشگر رو با چند رنگ مختلف تست کنید . اگه ساب پیکسل قرمز سوخته باشه ، در رنگ هایی که نیاز به رنگ قرمز نیست ، پیکسل گیر کرده مشخص نمیشه اما در رنگ قرمز ، اون ساب پیکسل قرمز به رنگ مشکی درمیاد . در شکل زیر یه پیکسل گیر کرده در رنگ آبی رو می بینید .

پیکسل داغ یا Hot Pixel

پیکسل داغ دقیقا برعکس پیکسل سوخته هست یعنی تمام ساب پیکسل ها همیشه روشن هستن به همین دلیل در اکثر مواقع یه پیکسل سفید روی نمایشگر ظاهر میشه . شکل زیر نمونه ای از پیکسل داغ رو نشون میده .

تست پیکسل سوخته گوشی موقع خرید

یکی از کارهایی که موقع خرید گوشی یا تبلت باید انجام بدید تست سخت افزاری هستش . قبلا دوست خوبم ابراهیم درویش در مورد کد تست سخت افزاری در اندروید توضیح داده که پیشنهاد می کنم حتما بخونید . تو این تست می تونید بفهمید که نمایشگر گوشی ، پیکسل سوخته داره یا نه . در واقع نمایشگر گوشی به رنگ های مختلف در میاد و اگه پیکسلی رنگ متضاد داشته باشه متوجه میشید که پیکسل سوخته یا گیر کرده یا داغ داره .

رفع مشکل پیکسل سوخته و پیکسل گیر کرده

اگه بخوام خیال تون رو راحت کنم باید بگم که تقریبا راه حل درست و درمونی واسه مشکل پیکسل سوخته و گیر کرده وجود نداره چون مشکل سخت افزاریه و با نرم افزار و این جور چیزا درست نمیشه . اما یکی دو تا راه وجود داره که امتحان کردن شون ضرر نداره .

یه سری نرم افزار وجود دارن که می تونن تمام پیکسل های نمایشگر رو روشن و خاموش کنن و رنگ شون رو تغییر بدن . اینجور نرم افزارها شاید شاید بتونن مشکل پیکسل استاک یا گیرکرده رو حل کنن . یعنی انقدر پیکسل ها رو روشن خاموش می کنن تا اون پیکسل گیر کرده یه اتفاقی واسش بیفته . مثلا نرم افزار Undeadpixel هست که مخصوص همین کار ساخته شده و یا وب سایت LCD Repair که به صورت آنلاین همین روند رو انجام میده . روش کار همشون اینه که نمایشگر رو به رنگ های مختلف درمیارن . شکل زیر رو ببینید .

یه سری از سایت های فارسی و خارجی راه حل عجیبی پیشنهاد دادن : فشار آوردن روی نمایشگر ، این مسئله می تونه باعث بوجود اومدن پیکسل های گیر کرده یا سوخته بیشتری بشه به هیچ وجه اینکارو نکنید حتی با احتیاط ! شما می خواید یه دونه پیکسل رو درست کنید یهو می زنید کل نمایشگر رو باطل می کنید حالا خر بیار باقالی پر کن !

ضمنا بعضی از پیکسل های گیر کرده خودبخود و به مرور زمان درست میشن فقط باید صبور باشید . حالا یه پیکسل بعد از یکی دو ساعت کار کردن درست میشه ، یه پیکسل دیگه شاید سالها کار کنه و درست بشه ، مشخص نمی کنه . این پست برای آشنایی شما کاربران علم فردا با مفهوم پیکسل سوخته و مرده و این چیزا بود وگرنه احتمال اینکه دستگاه شما پیکسل معیوب داشته باشه خیلی کمه .

حتما مطالب زیر رو هم بخونید

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

تاریخ انتشار : 10 فروردین 1395

حافظه کش یکی از چیزهاییه که تو مشخصات فنی پردازنده ها می بینین . شاید براتون سوال باشه که حافظه کش چیه و این که میگن کش سطح 1 و 2 و … چیه . پس تا انتهای پست همراه من باشید تا مفصل توضیح بدم .

حافظه کش Cache چیست ؟

حافظه کش یا Cache Memory یا حافظه نهان یا حافظه پنهان ، حافظه بسیار سریع از نوع SRAM هست که برای جلوگیری از تاخیر زمانی بین پردازنده و حافظه رم بوجود اومده . حافظه کش تقریبا از سال 1980 در پردازنده ها وجود داره . در واقع حافظه کش ، یه حافظه کوچولو ، سریع و گرون تر از حافظه رم هست که همیشه مقداری از اطلاعات موجود در رم رو درون خودش نگهداری می کنه تا پردازنده خیلی زودتر به اون اطلاعات دسترسی داشته باشه .

یه کتابخونه رو در نظر بگیرید که یه کتابدار داره . اتاق کتابها مثلا 10 متر باهاش فاصله داره . هر فردی که به کتابخونه میاد و درخواست کتاب می کنه ، این کتابدار باید 10 متر بره و 10 متر هم برگرده و از بین انبوهی از کتاب ، کتاب مورد نظر رو تحویل دانشجو بده . کتابدار اینجا نقش پردازنده رو داره و اون اتاق کتاب هم نقش حافظه رم . حالا اگه کتابدار یه سری از کتاب های معروف و پر طرفدار رو بیاره روی میزش بچینه ، سرعت دسترسی به کتاب ها بیشتر میشه . این میز حکم حافظه کش در پردازنده رو داره . یعنی باعث افزایش سرعت دسترسی میشه .

چرا از حافظه کش استفاده میشه ؟

سریع ترین قطعه توی کامپیوتر ، پردازنده است . پردازنده طبق دستوراتی که سیستم عامل بهش میده کار می کنه . سیستم عامل روی هارد ذخیره شده ، از طرفی برنامه ها و فایل ها هم روی هارد ذخیره میشن . همونطور که می دونید هارد یه قطعه الکترومکانیکی هست ، یعنی برای دستیابی به اطلاعات باید یه سوزن ، روی یه دیسک گردون بچرخه تا اطلاعات ذخیره شده رو بکشه بیرون . این مسئله خیلی زمان میگیره . واسه همین ، هارد سرعت خیلی خیلی کمتری نسبت به پردازنده داره . واسه اینکه این مشکل پیش نیاد ، یه حافظه RAM طراحی کردن که اول اطلاعات از هارد به رم و بعد به پردازنده منتقل بشه . اما بازهم مشکل تاخیر زمانی وجود داشت . حافظه RAM سرعت بیشتری نسبت به هارد داره اما در قیاس با پردازنده سرعتش کمتره . یعنی اگه قرار بود پردازنده به صورت مستقیم با رم کار کنه ، برای دریافت اطلاعات باید چندین کلاک پالس منتظر می موند . خب این مسئله تو علم کامپیوتر یه فاجعه است چون سرعت پردازش اصلی ترین عامل پیشرفت کامپیوترها بوده و هست .

واسه اینکه سرعت پردازش رو بیشتر کنن ، اومدن بین حافظه رم و پردازنده دوباره یه حافظه دیگه قرار دادن به نام حافظه کش یا Cache Mmeory . تکنولوژی ساخت حافظه کش با حافظه رم متفاوته واسه همین سرعت بیشتری داره . حافظه رم از جنس DRAM هست اما کش از جنس SRAM . قبلا در مورد فرق بین SRAM و DRAM توضیح دادم که پیشنهاد می کنم حتما بخونید تا بدونید چرا حافظه کش از رم سریع تره .

جالب اینجاست که شاید فکر کنید بعد از حافظه کش دیگه حافظه ای در پردازنده وجود نداره اما اشتباه فکر می کنید چون پردازنده ها داخل خودشون یه حافظه خیلی خیلی کوچولو دارن به نام ثبات ها که برای دسترسی به اطلاعات با سرعت خیلی بالا استفاده میشه .

پس ترتیب قرار گیری حافظه ها در کامپیوتر به این شکله : هارد ، حافظه رم ، حافظه کش ، ثبات ها که هر چی جلوتر بریم ، سرعت این حافظه ها بیشتر میشه .

حافظه کش اشتراکی یا کش هوشمند چیست ؟

قبلا برای هر هسته ، یه حافظه کش مشخص با مقدار ثابت در نظر می گرفتن . مثلا اگه پردازنده ای 4 تا هسته داشت ، 4 تا حافظه کش با مقدار ثابت ( مثلا 64 کیلو بایت ) در نظر میگرفتن . تو این حالت اگه یه دونه از هسته ها به کش بیشتر از 64 کیلوبایت نیاز داشت باید میرفت سراغ حافظه اصلی یا همون حافظه RAM .

اما با طراحی کش هوشمند یا Smart Cache که توسط اینتل انجام شد ، این مشکل برطرف شد . تو حالت اسمارت کش ، یه حافظه کش کلی در نظر میگرن مثلا 1 مگابایت . هر هسته بسته به نیازش ، از کش استفاده میکنه مثلا اگه هسته 4 نیاز به کش بیشتر داشته باشه و هسته 2 بیکار باشه ، هسته 4 می تونه از کش بیشتری استفاده کنه . در واقع حافظه کش به صورت داینمیک تو هر لحظه می تونه بسته به نیاز هسته ها ، در اختیار هسته ها قرار بگیره . اینجوری دیگه در اکثر مواقع ، نیازی به سرک کشیدن به حافظه RAM نیست .

مثلا تو شکل زیر هسته 2 مامور پردازش فتوشاپ میشه و هسته 3 مامور پردازش برنامه میدیا پلیر . خب مسلما هسته 2 به کش بیشتری نیاز داره چون برنامه سنگین تری رو داره پردازش می کنه . پس حجم کش بیشتری درخواست می کنه . تو این حالت 70 درصد از کش اشتراکی به هسته 2 میرسه و 30 درصد هم در اختیار بقیه هسته هاست . بعد از گذشت زمان ، شاید قضیه کلا برعکس بشه و هسته 2 دیگه فتوشاپ رو پردازش نکنه و کش درخواست نکنه .

یکی دیگه از مزایای کش هوشمند یا کش اشتراکی اینه که اگه یه دیتایی توسط هسته 1 به کش اومده باشه و هسته 2 هم به همون دیتا نیاز داشته باشه ، دیگه نیازی نیست که هسته 2 اون دیتا رو از رم به کش بکشه چون همونجا هست و می تونه استفاده کنه که این مسئله باعث افزایش سرعت میشه .

حافظه کش سطح 1 و 2 و 3 چیست ؟

چیز عجیب و غریبی نیست . فرض کنید یه پردازنده فقط یه حافظه کش داشته باشه مثلا 128 کیلوبایت ، وقتی اطلاعاتی که میخواد رو پیدا نکنه مجبور میشه به رم مراجعه کنه . اما اگه یه کش دیگه باشه که نقش زاپاس رو داشته باشه ، سرعت دسترسی به اطلاعات بیشتر میشه . فلسفه وجودی حافظه کش سطح 1 و 2 و 3 و حتی 4 هم همینه . نزدیک ترین حافظه کش به پردازنده میشه کش سطح 1 یا به انگلیسی L1 Cache که اون حرف L مخفف Level هست . اگه اطلاعات مورد نظر پردازنده توی کش سطح 1 نبود ، میره سراغ حافظه کش سطح 2 و اگه نبود میره سراغ حافظه کش سطح 3 و اگه نبود میره 4 و اگه نبود میره به سراغ حافظه رم و اگه اونجا هم نبود میره سراغ هارد .

معمولا حافظه سطح 1 ، به صورت جداگانه و مخصوص هر هسته طراحی میشه ( یعنی تقسیم نمیشه ) ، حافظه کش سطح 2 معمولا بین دو تا هسته تقسیم میشه و حافظه کش سطح 3 بین تمام هسته ها تقسیم میشه .

قدیما ، فقط حافظه کش سطح 1 درون پردازنده تعبیه میشد و بقیه کش ها درون یه چیپست بود که روی مادربورد قرار میگیرفت و اون چیپست مجبور بود با سرعت کلاک مادربورد کار کنه که سرعت کمی بود . بعدا حافظه کش سطح 1 و 2 رو داخل خود پردازنده قرار دادن و اینجوری سرعت کلاک کش برابر با سرعت کلاک داخلی پردازنده میشه .

هرچی سطح حافظه کش بیشتر میشه ، سرعتش کمتر میشه ولی در عوض حجمش بیشتر میشه . نکته مهم اینه که بدونید هر 3 تا سطح از کش ، سرعت بیشتری نسبت به حافظه رم دارن .

منظور از Cache Miss و Cache Hit چیست ؟

همونطور که در قسمت کش سطح 1 و 2 و 3 گفتم ، حافظه های کش به ترتیب مورد بررسی قرار میگیرن . اگه اون اطلاعات داخل کش 1 نباشه ، پردازنده سراغ کش 2 میره . همین اتفاق باعث تاخیر زمانی میشه . به این اتفاق میگن Cache Miss . به زبون ساده ، اگه اطلاعاتی که پردازنده لازم داره در حافظه کش باشه میگن Cache Hit و اگه نباشه میگن Cache Miss .

تمام دغدغه طراحان الکترونیک اینه که میزان Cache Hit رو بالا ببرن . میزان Cache Hit رو با درصد بیان می کنن . در حال حاضر میزان Cache Hit برای کش سطح 1 حدود 95 تا 97 درصد هست . یعنی احتمال اینکه اطلاعات مورد نیاز پردازنده در کش نباشه حدود 5 تا 3 درصد هست . البته در پردازنده های سریع و رده بالا معمولا مقدار Cache Hit 99 تا 100 درصد هست . این مسئله بستگی به معماری پردازنده ، الگوریتم کش و حجم کش سطح 1 داره .

چرا حافظه RAM رو مثل حافظه کش نمی سازن ؟

شاید واستون این سوال پیش بیاد که خب چرا یه دفعه حافظه رم DRAM رو مثل حافظه کش SRAM نمی سازن که دیگه خلاص بشیم ؟ اول از همه اینکه ساخت حافظه SRAM به مقدار 4 گیگ یا 8 گیگ خیلی گرون تموم میشه ، انقدر گرون که تا الان نتونستن این کار رو بکنن . دوم اینکه حافظه DRAM خیلی متراکمه یعنی در حجم کم می تونیم مقدار حافظه زیادی درست کنیم . مثلا حافظه 16 یا حتی 32 گیگ از نوع DRAM در اندازه ماژول های فعلی قابل ساخته اما همین مقدار رو اگه بخوایم با حافظه SRAM در بیاریم اندازه فیزیکی رم خیلی بزرگ میشه . اینجوری هم باید ظاهر اسلات رم ها روی مادربورد رو تغییر بدن که خرج داره و هم اینکه هزینه ساخت رم SRAM خیلی زیاد میشه . خلاصه اینکه نمیشه اینکار رو کرد وگرنه این خارجیا تا الان پدرشو درآورده بودن !

این پست رو نوشتم تا با حافظه کش آشنا بشید . انشالا تو پست های بعدی در مورد نحوه کار کش و همینطور تاثیر کش در عملکرد پردازنده بیشتر توضیح میدم .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

توصیه میکنم حتما مطالب زیر رو هم بخونید

تاریخ انتشار : 09 فروردین 1395

حقیقتش من خودم تا حالا به این مسئله فکر نکرده بودم که افرادی که بنا به هر دلیلی یک دست بیشتر ندارن ، چجوری دست شون رو می شورن ؟ دم این خارجیها گرم که به همه چی فکر می کنن و همه چی واسشون معنی داره چون یه شیر آب هوشمند طراحی کردن مخصوص افرادی که فقط یه دست دارن .

حتی اگه یه نفر بتونه یک دستی دست خودش رو بشوره اما پشت دست رو که نمی تونه . این شیر آب هوشمند که اسمش Angel Faucet هست ، جوری طراحی شده که پشت دست تون رو هم می تونید بشورید . این شیر آب هوشمند یه پد سیلیکونی داره که باید دست تون رو روی اون بمالید تا فرآیند شست و شو انجام بشه . این پد سیلیکونی می تونه جدا بشه تا تمیزش کنید . ضمن اینکه شیر آب مجهز به سنسور قطع و وصل آب هست به طوری که با نزدیک کردن دست به شیر ، آب باز میشه و با دور کردن دست ، آب قطع میشه .

این شیر آب هوشمند برنده جایزه طراحی مفهومی Reddot شده .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

توصیه میکنم حتما مطالب زیر رو هم بخونید

تاریخ انتشار : 05 فروردین 1395

اگه نمی دونید لازمه بگم که دو مدل حافظه رم RAM وجود داره . یکی حافظه DRAM و یکی هم حافظه SRAM . در ادامه جفتشون رو توضیح میدم و تفاوت بین DRAM و SRAM رو هم میگم .

درباره حافظه DRAM

واژه DRAM مخفف عبارت Dynamic Random Access Memory هست . اون RAM که مشخصه چیه دیگه قبلا در مورد حافظه رم توضیح دادم که پیشنهاد می کنم حتما حتما بخونید : راهنمای خرید حافظه RAM

وقتی میگن یه رم 2 گیگابایتی ، یعنی حدود 2 میلیارد خونه درون حافظه رم تعبیه شده . هر کدوم از این خونه ها مسئول نگهداری یک بیت هستن . برای نگهداری هر بیت باید یه مکانیزم خاصی در نظر گرفته بشه . توی حافظه رم DRAM ، برای نگهداری هر بیت ، از یک عدد خازن و یک عدد ترانزیستور استفاده میشه . شارژ و دشارژ اون خازن به معنی صفر و یک در نظر گرفته میشه . یعنی شارژ شدن یعنی اون بیت ، یک شده و دشارژ خازن یعنی همون بیت ، صفر شده .

وقتی یه خازن شارژ میشه ، به مرور زمان ، شارژ خودش رو از دست میده مخصوصا اگه قطعه الکترونیکی دیگه ای بهش وصل باشه . تو حافظه رم DRAM یه ترانزیستور به خازن وصله و شارژ خازن از طریق اون ترانزیستور به مرور زمان تخلیه میشه . واسه همین ، حتما باید شارژ خازن ریفرش بشه . اصلا به همین دلیل هست که بهش میگن Dynamic RAM . چون در هر لحظه باید به صورت پویا اطلاعات ریفرش بشن . مشکلی که در مورد حافظه DRAM هست اینه که اگه برق قطع بشه ، تمام اطلاعات خودش رو از دست میده . قبلا در مورد اینکه چرا حافظه رم با قطع برق اطلاعاتش رو از دست میده توضیح دادم .

درباره حافظه SRAM

واژه SRAM مخفف Static Random Access Memory هست . برخلاف رم داینمیک ، در حافظه رم SRAM دیگه نیازی به ریفرش اطلاعات نیست چون مکانیزم نگهداری بیت ها فرق می کنه . در SRAM ها برای نگهداری هر بیت از 6 عدد ترانزیستور استفاده میشه . مجموع این ترانزیستور ها تشکیل یه ثبات میدن به اسم فلیپ فلاپ ( Flip Flop ) . البته معمولا برای نگهداری بیت ، از 4 تا ترانزیستور استفاده میشه و اون دوتای دیگه نقش کنترل کننده موقع نوشتن و خواندن رم رو دارن . ساختار فلیپ فلاپ به شکلی هست که باید همیشه برق داشته باشه تا اطلاعات داخلش رو از دست نده اما برخلاف DRAM ، نشتی جریان نداره که نیاز به ریفرش داشته باشه . در شکل زیر یک عدد از خونه های حافظه SRAM رو می بینید .

فرق حافظه DRAM و SRAM

■ عمل ریفرش در SRAM ها انجام نمیشه ضمن اینکه سرعت شارژ و دشارژ شدن خازن در DRAM هم یه مقدار زمان بر هست ( در حد نانو و پیکو ثانیه ) به همین دلیل سرعت SRAM بیشتر از DRAM هست .

■ هر کدوم از خونه های حافظه SRAM از 6 عدد ترانزیستور تشکیل شده که خب حجم بیشتری نسبت به یه خازن و ترانزیستور اشغال می کنه . پس SRAM حجم بیشتری رو اشغال میکنه . مثلا اندازه ماژول 4 گیگی SRAM قطعا از ماژول 4 گیگی DRAM بزرگتره .

■ به خاطر تعداد بیشتر ترانزیستور و فرآیند پیچیده تر در تولید SRAM ، حافظه SRAM گرون تر از DRAM هستش .

■ از SRAM در ساخت حافظه کش Cache کامپیوتر استفاده میشه ( چون سرعت بالایی داره ) ولی از DRAM در حافظه اصلی یا Main Memory استفاده میشه .

■ در مورد توان مصرفی هم دو تا حالت وجود داره : حافظه DRAM نیاز به ریفرش داره یعنی در هر لحظه باید برق بهش برسه که خب مصرف توان رو بالا میبره ، از طرف دیگه SRAM ها فرکانس و قطعات بیشتری دارن و توان زیادی مصرف می کنن . اما تو حالت کلی DRAM تان مصرفی بیشتری داره .

پس به طور خلاصه ، جاهایی که نیازه به سرعت بالا هست از SRAM استفاده میشه مثل حافظه های بافر یا کش .

دلیل اینکه این پست رو نوشتم این بود که بدونید حافظه Cache مورد استفاده در پردازنده ها از نوع SRAM هست که سرعت خیلی زیادی داره و البته گرون هم در میاد . چون می خوام در پست های بعدی در مورد حافظه کش مفصل توضیح بدم گفتم که یه آشنایی با انواع حافظه رم داشته باشید .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

توصیه میکنم حتما مطالب زیر رو هم بخونید

تاریخ انتشار : 02 فروردین 1395

تمام طراحان دنیا دارن سعی می کنن که سبک ترین دوچرخه ها رو بسازن اما یه آدم دلخوش توی بلژیک ، سنگین ترین دوچرخه دنیا رو ساخته . شاید بزرگترین دوچرخه دنیا هم باشه چون بیشتر شبیه به تراکتور شده تا دوچرخه !

سنگین ترین دوچرخه دنیا در بلژیک

یه مهندس بلژیکی به نام Jeff Peeters تونسته سنگین ترین دوچرخه دنیا رو بسازه و اسم خودش رو در کتاب گینس ثبت کنه . وزن این دوچرخه حدود 860 کیلوگرمه یعنی تقریبا هم وزن یه پراید !

آقای Jeff Peeters برای ساخت سنگین ترین یا بزرگ ترین دوچرخه دنیا از دو تا لاستیک واقعی تراکتور استفاده کرده . واسه اینکه اسم این دوچرخه تو گینس ثبت بشه اول از همه باید دوچرخه قابل راندن باشه ، دوم اینکه بتونه تا مسافت 100 متری حرکت کنه . که خب هر دو اتفاق افتاده !

سنگین ترین دوچرخه دنیا از دو لاستیک تراکتور و تعدادی آهن قراضه بازیافتی و همینطور دو تا چرخ دنده تشکیل شده . اساس کارش مثل همین دوچرخه های معمولیه یعنی چرخ دنده عقب و جلو داره که با پدال می تونید زنجیر رو بچرخونید و سنگین ترین دوچرخه دنیا رو به حرکت در بیارید .

اونور آب به چه چیزهایی دارن فکر می کنن ! واقعا جالبه که واسه خودشون اینجور چالش ها رو می سازن و واقعا هم عملی می کنن . این آقا هم جایزه گینس رو برده ، هم اسم خودشو معروف کرده و هم برای بلژیک افتخار بدست آورده . به خاطر همین واسش دست می زنن ، واسش دوربین و تجهیزات میارن و رسانه ایش می کنن . امیدوارم جوونای ایرونی هم به جای قلیون کشیدن و لایک کوبیدن و وقت تلف کردن ، یه ذره هم به علم و دانش فکر کنن چون کشور به علم و دانش هم نیاز داره !

در انتها پیشنهاد می کنم حتما ویدیوی سنگین ترین دوچرخه دنیا رو ببینید . خیلی جالبه .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

توصیه میکنم حتما مطالب زیر رو هم بخونید

تاریخ انتشار : 01 فروردین 1395

دوستای گلم سلام ! نوروز 1395 رو به همه تون تبریک میگیم و برای همه تون آرزوی سلامتی ، دل خوش و روزی افزون داریم . به مناسبت فرا رسیدن سال جدید میخوایم مروری داشته باشیم بر فعالیت علم فردا در سال 94 و همینطور برنامه های علم فردا برای سال 95 .

علم فردا در سال 1394

سال 94 سال نسبتا پر کاری برای ما بود و فراز و نشیب های زیادی رو تجربه کردیم . اما مهم ترین برنامه ما در سال 94 ساخت ویدیو های آموزشی بود که از مدت ها قبل تو فکرش بودیم و در نهایت در سال 94 بلاخره تونستیم ساخت ویدیو های آموزشی رو شروع کنیم . ما تمام تلاش مونو کردیم که هر ویدیو بهتر از ویدیو های قبلی بشه . یکی دیگه از اتفاق های مهم در سال 94 برای علم فردا این بوده که رتبه ما در Alexa به زیر 500 رسید و نام علم فردا در فهرست 500 سایت برتر کشور قرار گرفت .

برنامه های علم فردا در سال 1395

برای سال 95 می خوایم در علم فردا کار های جدیدی انجام بدیم . طبق برنامه ریزی هایی که داشتیم قطعا سال 95 سال بسیار متفاوتی برای علم فردا خواهد بود . خیلی از برنامه هامون سرپرایزه و به موقع اش خودتون میبینید اما من به چند مورد اشاره می کنم :

■ تغییر قالب علم فردا

■ ساخت ویدیو های آموزشی عمومی و تخصصی در زمینه تکنولوژی

■ فعالیت بیشتر در شبکه های اجتماعی تلگرام و اینستاگرام

و یه سری برنامه های بسیار مهم دیگه که فعلا نمیخوایم لو بدیم و به زودی خود تون میبینید .

دوستان عزیز ما از سال 89 تا امروز در خدمت تون بودیم و سعی کردیم با رویکرد کاملا متفاوت در وب فعالیت کنیم . تا امروز ، روزانه حدود 20 هزار کاربر به وب سایت علم فردا مراجعه میکنن و از مطالب آموزشی رایگان استفاده می کنن . ما برای پایداری و پیشرفت علم فردا به حمایت شما کاربران عزیز نیاز داریم . و ازتون میخوایم که اگر واقعا علم فردا براتون مفید بوده ، علم فردا رو به دوستان تون هم معرفی کنید ، مطالب علم فردا رو در شبکه های اجتماعی به اشتراک بذارید تا همه بتونن از این رسانه آموزشی رایگان استفاده کنن .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

موضوعات مرتبط

تاریخ انتشار : 29 اسفند 1394

حتما برای شما هم پیش اومده که بخواید بدونید سیستم تون از چه ساعتی روشنه . برای فهمیدن مدت زمان روشن بودن سیستم در ویندوز 2 تا راه حل ساده وجود داره که در این پست کوتاه هر دو روش رو خدمت تون توضیح میدم .

نمایش مدیت زمان روشن بودن سیستم از طریق Windows Task manager

اغلب کاربران ویندوز با برنامه تسک منیجر Task manager ویندوز آشنایی دارن . این برنامه به ظاهر ساده و کوچیک اطلاعات و امکانات بسیار خوبی در اختیار کاربر میذاره . با استفاده از Task manager می تونید بفهمید که سیستم تون از چه ساعتی روشن بوده ؛ فقط کافیه مراحل زیر رو انجام بدین :

■ برای باز کردن برنامه Task manager کلید های ترکیبی Ctrl + Shift + Esc رو به طور همزمان بزنید .

■ وقتی Task manager باز شد برید به تب Performance .

■ در قسمت پایین و راست پنجره Task manager یه بخشی وجود داره با عنوان System که در این قسمت گزینه ای وجود داره با عنوان Up Time . مدت زمانی که جلوی این گزینه نوشته شده ، مدت زمان روشن بودن سیستم تونه .

■ تموم شد !

نمایش مدت زمان روشن بودن سیستم از طریق CMD – روش اول

برای نمایش مدت زمان روشن بودن سیستم در ویندوز یه راه دیگه هم وجود داره . برای نمایش مدت زمان روشن بودن سیستم می تونید از برنامه Command prompt هم استفاده کنید :

■ کلید های ترکیبی Win + R رو همزمان بزنید تا برنامه Run اجرا بشه .

■ حالا در کادر متنی Run عبارت CMD روی تایپ کنید ( مخفف واژه Command به معنی دستور ) .

■ حالا در خط فرمان عبارت زیر رو تایپ کنید

systeminfo | find “Boot Time”

حواس تون باشه موقع تایپ حرف B در واژه Boot و حرف T در واژه Time باید با حرف بزرگ نوشتن بشن !

■ حالا کلید Enter رو بزنید .

■ تموم شد ! همونطور که می بینید تاریخ و ساعت دقیق روشن شدن سیستم تون نمایش داده میشه .

نمایش مدت زمان روشن بودن سیستم از طریق CMD – روش دوم

این روش هم مثه روش بالاییه با این تفاوت که دستورش کوتاه تره اما خب خروجی دستور یکم شلوغ پلوغه واسه همین خودم روش بالایی رو ترجیح میدم .

■ کلید های ترکیبی Win + R رو همزمان بزنید تا برنامه Run اجرا بشه .

■ حالا در کادر متنی Run عبارت CMD روی تایپ کنید ( مخفف واژه Command به معنی دستور ) .

■ حالا در خط فرمان عبارت زیر رو تایپ کنید

systeminfo

■ کلید Enter رو بزنید .

■ همونطور که می بینید یه سری اطلاعات درباره سیستم تون نمایش داده میشه . حالا باید گزینه System Boot Time رو پیدا کنید . همونطور که در عکس بالا هم میبینید ، جلوی این گزینه تاریخ و ساعت دقیق روشن شدن سیستم نمایش داده میشه .

دلیل اینکه این روش رو در آخر گفتم اینه که یکم زحمت داره و باید دنبال گزینه Boot Time بگردین اما به نظر من دو تا روش اول خیلی راحت ترن .

تفاوت این دو روش اینه که در روش اول یا همون Task manager مدت زمان روشن بودن سیستم نمایش داده میشه مثلا 13 ساعت 54 دقیقه ، اما در روش دوم ( روش CMD ) تاریخ و زمان دقیق روشن شدن سیستم نمایش داده میشه مثلا ساعت 12 و 31 دقیقه به این معنیه که سیستم در ساعت 12 و 31 دقیقه روشن شده . ضمن اینکه هر دو روش در همه نسخه های ویندوز جواب میدن .

این مطلب توسط وب سایت علم فردا تهیه شده ! دوستان عزیز ، متاسفانه اخیرا سایت های زیادی بدون اجازه ما مطالب علم فردا رو کپی میکنن و به نام خودشون میزنن . خواهش میکنیم برای حمایت از علم فردا حتما به هر کسی که می تونید اطلاع رسانی کنید که منبع اصلی این مطالب وب سایت علم فردا ست !

توصیه میکنم حتما مطالب زیر رو هم بخونید